بازپژوهی مبانی فقهی-حقوقی فوریت و تراخی در اعمال خیار فسخ نکاح (ماده ۱۱۳۱ قانون مدنی)

فوریت خیار فسخ در عقد نکاح، مورد پذیرش اکثر فقهای امامیه و مشهور اهل سنت است. در این میان برخی از متاخران به تراخی تمایل یافته اند. در این پژوهش، با به کارگیری روش توصیفی تحلیلی، نگرشی جدید و منطبق با معیار های امروزی در مورد فوریت و تراخی در اعمال خیار فسخ نکاح ارائه شده است؛ براساس این نگرش، ذوالخیار حق دارد درصورت وجود دلایل موجه، عقد نکاح را با تراخی فسخ کند. در این صورت، صاحب خیار باید به شروط و ضوابط لازم برای تراخی در فسخ عقد نکاح توجه کند. این شروط و ضوابط شامل وجود دلایل موجه تاخیر، عدم تاثیر منفی تاخیر بر حقوق زن و شوهر و عدم تاخیر غیرقابل قبول است. برای اثبات جواز تراخی به مبانی چند شامل: حکمت تشریع خیار فسخ، رجوع به اراده ذوالخیار، اقتضای ذات عقد نکاح و استحکام نظام خانواده، آثار و تبعات زیان بار پذیرش نگرش فوریت و تفسیر روایات اهل بیت(ع) توجه شده است. باتوجه به این موارد، پذیرش نگرش تراخی در حفظ حقوق زیان دیده، به شرط رعایت ضوابط و شروط مطلوب، می تواند به عنوان یکی از راه حل های قانونی و شرعی برای حل مشکلات زندگی زناشویی در مواردی که فسخ نکاح ضروری است، مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فوریت خیار ، تراخی در خیار ، فسخ عقد نکاح ، استحکام نظام خانواده