اثرات سیستم های مختلف کوددهی بر معدنی شدن نیتروژن و عملکرد ماده خشک در کشت سورگوم در خاک با بافت لوم شنی

این مطالعه تاثیر چهار سیستم کوددهی - بدون کود، کود شیمیایی مبتنی بر اوره، کود گاوی و کود ترکیبی اوره و گاوی را بر معدنی شدن نیتروژن و عملکرد ماده خشک در سورگوم کشت شده در خاک لوم شنی با حاصلخیزی کم مورد ارزیابی قرار داد. پتانسیل معدنی شدن نیتروژن (N۰) با استفاده از یک مدل سینتیکی مرتبه اول در بین تیمارهای مختلف کودی ارزیابی شد. نتایج نشان داد که تیمارهای اوره در مقایسه با کود گاوی و تیمارهای ترکیبی، پتانسیل معدنی شدن نیتروژن بیشتری را نشان می دهند؛ به طوری که مقادیر N۰ از ۱۳/۴۶ تا ۱۷/۸۹ میلی گرم نیتروژن در کیلوگرم خاک متغیر بود. کوددهی ترکیبی به طور مداوم مقادیر N۰k بیشتری را تولید کرد که نشان دهنده افزایش در دسترس بودن نیتروژن و سرعت معدنی شدن است. تطابق بین اوج معدنی شدن نیتروژن و مراحل بحرانی رشد سورگوم دیده شد. بیشترین عملکرد ماده خشک با مصرف ۲۴۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار از کود ترکیبی حاصل شد؛ اگرچه مصرف ۱۶۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار از همان منبع نیز عملکرد مشابهی داشت. این یافته ها مزایای هم افزایی تلفیق کودهای آلی و معدنی را برای بهینه سازی پویایی نیتروژن و بهره وری محصول در خاک های کم حاصلخیز برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

Urea ، Crop productivity ، Nitrogen mineralization potential ، Nitrogen dynamic ، Animal manure ، اوره ، بهره وری محصول ، پتانسیل معدنی شدن نیتروژن ، پویایی نیتروژن ، کود دامی