تجارب زیسته کشاورزان در هم زیستی با تالاب بیشه دالان: یک مطالعه پدیدارشناسانه

تالاب ها به عنوان یکی از مهم ترین بوم سازگان، نقش ارزنده ای در حفظ تنوع زیستی و تامین منابع آب کشاورزی و جوامع پیرامونی ایفا می کنند و نیازمند حفاظت اند. ازاین رو، در مطالعه حاضر، به بررسی تجربه زیسته کشاورزان برای درک عمیق تر تعاملات متقابل انسان و محیط با تمرکز بر تالاب بیشه دالان و شفاف سازی مسئولیت ها و اقدامات لازم برای حفاظت از آن پرداخته شده است. برای به تصویر کشیدن تجربیات زیسته کشاورزان در هم زیستی با تالاب از روش پدیدارشناسی کیفی و نمونه گیری گلوله برفی یا ارجاع زنجیره ای استفاده شده است. شرکت کنندگان، کشاورزانی بودند که تجربه زیسته تعامل با تالاب را داشته و علاقه مند به بیان آن بودند. ابزار گردآوری داده ها، دستورالعملی نیمه ساخت یافته بود. مصاحبه ها با استفاده از مراحل هفت گانه روش کلایزی، تجزیه وتحلیل و منجر به استخراج ۶۳۱ عبارت کلیدی، ۶۸۹ مفهوم و ۲۲۲ دسته شد که در ۱۷ درون مایه مرکزی تدوین شدند. یافته ها نشان داد که کشاورزان وضعیت نامناسب تالاب را نسب به گذشته درک نموده اند. فزون بر آن، بررسی ادراک کشاورزان از منظر پنج حیطه تجارب، تعاریف، خاطرات، انتظارات، و رفتارهای آنان منتهی به شناسایی ۴۲ مضمون (با در نظر گرفتن تکرار) شد. با توجه به اهمیت تالاب بیشه دالان برای کشاورزان و جوامع محلی، ضروری است که اقدامات فوری برای احیای آن انجام شود. این امر مستلزم همکاری و مشارکت همه ذینفعان از جمله کشاورزان، نهادهای متولی، متخصصان محیط زیست و سازمان های غیردولتی و مردمی است.

کلیدواژه ها:

تالاب بیشه دالان ، رفتار محیط زیستی ، روش کلایزی ، جامعه شناسی محیط زیست ، مسئولیت اجتماعی