شرط جایگزینی مسئولیت در مقابل خسارت های زیست محیطی

عدم کارایی نظام مسئولیت مدنی مبتنی بر تقصیر در پیشگیری و جبران خسارت­های وارده بر محیط زیست از یک­سو و آمرانه نبودن قواعد عام مسئولیت مدنی در باب مسئول جبران خسارت و شرایط مطالبه خسارت از سویی دیگر، ما را به سمت شناسایی توافقاتی رهنمون می­سازد که از رهگذر آنها بتوان تسریع و تسهیل بیشتری را  در جبران این­گونه خسارت­ها محقق سازیم. با لحاظ کارکرد اصلی شروط جایگزینی مسئولیت که همانا تقسیم مسئولیت بین طرفین قرارداد و تعیین مسئول خسارت­ها است، این پژوهش نظری- تحلیلی در پی امکان­سنجی توافق بر شروط جایگزینی مسئولیت در مقابل خسارت­های وارده بر محیط زیست و چگونگی توافق بر این شروط می­باشد. اعتبار شروط جایگزینی مسئولیت در نظام حقوقی ایران و تنوع در اقسام این شروط، تعهد مشروط­علیه مبنی بر پذیرش نهایی بار مسئولیت جبران خسارت­ و معافیت مشروط­له از اثبات رابطه سببیت بین فعل مشروط­علیه و ورود خسارت موید آن است که توافق بر شرط جایگزینی مسئولیت درصورت تعیین دقیق خطرات زیست­محیطی و ضمانت ­اجرای تخلف از آن، می­تواند راهکار مناسبی جهت کاستن از زیان­های جبران نشده وارده بر محیط زیست باشد.

کلیدواژه ها:

خسارت های زیست محیطی ، شرط جایگزینی مسئولیت ، محیط زیست