چالش ها و آثار شناسایی شخصیت حقوقی برای محیط زیست
محل انتشار: دانش حقوق مدنی، دوره: 15، شماره: 29
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 25
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CLK-15-29_003
تاریخ نمایه سازی: 29 مهر 1405
چکیده مقاله:
دولت ها راه های مختلفی برای حفاظت از محیط زیست اتخاذ کرده اند. یکی از نوین ترین راه هایی که در چند سال اخیر توسط برخی کشورها استفاده شده است، اعطای شخصیت حقوقی به برخی از اجزای محیط زیست است. این رویکرد هنوز در نظام های بزرگ حقوقی پذیرفته نشده، اما می تواند راه مناسبی برای رسیدن به اهداف صیانتی دولت باشد. تحقیق حاضر در تلاش است تا از یک سو چالش ها و پیش روی این اقدام را بررسی و از سوی دیگر آثار شناسایی شخصیت حقوقی را ارزیابی کند تا بتواند در پاسخ دادن به این سوال مهم یاری کند که آیا اعطای شخصیت حقوقی به محیط زیست به سود جامعه و به ویژه محیط زیست است یا خیر؟ چالش های عمده در راه اعطای شخصیت حقوقی به اجزای محیط زیست را می توان چنین ارزیابی کرد: عدم وجود مبنای حقوقی قابل اتکا برای اعطای شخصیت حقوقی، تعارض با حاکمیت دولت و امکان استفاده از راه حل های سهل تر، مانند بهره گیری از سمن ها یا تعیین نماینده و متولی دولتی برای نظارت و حفاظت از محیط زیست. در مقابل، آثار شناسایی این شخصیت حقوقی عبارت اند از اعطای حق دادخواهی بر اساس حقوق شخصی، دارا شدن نماینده برای اعمال این حقوق، ایجاد درآمد مستقیم برای محیط زیست و لزوم حرکت دولت به سوی دولت سبز و رعایت حقوق شخص حقوقی محیط زیست.دولت ها راه های مختلفی برای حفاظت از محیط زیست اتخاذ کرده اند. یکی از نوین ترین راه هایی که در چند سال اخیر توسط برخی کشورها استفاده شده است، اعطای شخصیت حقوقی به برخی از اجزای محیط زیست است. این رویکرد هنوز در نظام های بزرگ حقوقی پذیرفته نشده، اما می تواند راه مناسبی برای رسیدن به اهداف صیانتی دولت باشد. تحقیق حاضر در تلاش است تا از یک سو چالش ها و پیش روی این اقدام را بررسی و از سوی دیگر آثار شناسایی شخصیت حقوقی را ارزیابی کند تا بتواند در پاسخ دادن به این سوال مهم یاری کند که آیا اعطای شخصیت حقوقی به محیط زیست به سود جامعه و به ویژه محیط زیست است یا خیر؟ چالش های عمده در راه اعطای شخصیت حقوقی به اجزای محیط زیست را می توان چنین ارزیابی کرد: عدم وجود مبنای حقوقی قابل اتکا برای اعطای شخصیت حقوقی، تعارض با حاکمیت دولت و امکان استفاده از راه حل های سهل تر، مانند بهره گیری از سمن ها یا تعیین نماینده و متولی دولتی برای نظارت و حفاظت از محیط زیست. در مقابل، آثار شناسایی این شخصیت حقوقی عبارت اند از اعطای حق دادخواهی بر اساس حقوق شخصی، دارا شدن نماینده برای اعمال این حقوق، ایجاد درآمد مستقیم برای محیط زیست و لزوم حرکت دولت به سوی دولت سبز و رعایت حقوق شخص حقوقی محیط زیست.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حسین شفیعی فینی
استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی ، تهران ، ایران.
مهدی هادی
دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تهران ، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :