هویت های نوظهور در جوانان و آسیب های نوپدید و راهبردهای مواجهه با آن(با تاکید بر ماده ۷۷ قانون برنامه هفتم توسعه)

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تحلیل هویت های نوظهور و آسیب های نوپدید در میان جوانان شهر تهران و راهبردهای مواجهه با آن (با تاکید بر ماده ۷۷ برنامه هفتم توسعه) اجرا شد. روش: پژوهش کاربردی و روش آن علی است. پژوهش با تکنیک پیمایش و ابزار اندازه گیری پرسش نامه اجرا شد. جوانان ۲۰ تا ۳۵ ساله در شهر تهران، جامعه آماری را تشکیل می دهند که بر مبنای اطلاعات مندرج در درگاه ملی آمار، ۳.۲۷۸.۹۲۹ نفر بوده اند. نمونه مورد مطالعه ۳۲۷ نفر هستند که به روش خوشه ای انتخاب شده اند. پرسش نامه ها از طریق فرم گوگل در میان نمونه توزیع و تکمیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که اثر بی موبایل هراسی بر وضعیت کلی هویت اجتماعی منفی و معنی دار است. اثر سن جوانان بر ابعاد نوموفوبیا و وضعیت کلی بی موبایل هراسی مشاهده نمی شود ولی بر هویت اجتماعی و ابعاد آن اثر دارد. بین عدم توانایی برقراری ارتباط و بعد فردی هویت اجتماعی با میزان تحصیلات جوانان رابطه مثبت و معنی دار مشاهده می شود. ولی با از دست دادن ارتباط، عدم دسترسی به اطلاعات، از دست دادن راحتی و آسایش، وضعیت کلی بی موبایل هراسی، بعد جمعی هویت اجتماعی و وضعیت کلی هویت اجتماعی رابطه معنی داری دیده نمی شود. نتایج: بی موبایل هراسی و ابعاد آن در مجردین و متاهلین، تفاوت معنی داری ندارد ولی هویت اجتماعی و ابعاد فردی و جمعی آن در جوانان متاهل وضعیت بهتری دارد. بی موبایل هراسی و هویت اجتماعی در جوانان شاغل با بیکار تفاوت معنی داری ندارند.

کلیدواژه ها:

بی موبایل هراسی ، هویت اجتماعی ، متغیر های زمینه ای ، جوانان ، شهر تهران ، ماده ۷۷ برنامه هفتم توسعه