نقش ابعاد مدیریت سود تعهدی در تعیین سیاست نگهداشت وجه نقد شرکت ها

هدف این پژوهش بررسی اثر ابعاد مدیریت سود تعهدی بر نگهداشت وجه نقد در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. در این راستا، مدیریت سود تعهدی در دو بعد «جهت مدیریت سود» و «شدت مدیریت سود» بررسی شد. نمونه پژوهش شامل ۱۰۲ شرکت از شش صنعت بورس تهران طی دوره ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ است. اقلام تعهدی اختیاری با استفاده از الگوی تعدیل شده جونز برآورد و فرضیه ها با بهره گیری از الگوی داده های تابلویی و روش اثرات ثابت آزمون شدند. نتایج نشان داد که جهت مدیریت سود تعهدی اثر منفی و معنی داری بر نگهداشت وجه نقد دارد؛ به گونه ای که افزایش اقلام تعهدی اختیاری با کاهش سطح وجه نقد شرکت ها همراه است. در مقابل، شدت مدیریت سود تعهدی اثر معنی داری بر نگهداشت وجه نقد ندارد. همچنین، تحلیل های بین صنعتی نشان داد که رابطه میان جهت مدیریت سود و نگهداشت وجه نقد در صنایع مختلف متفاوت است. در مجموع، یافته ها نشان می دهد جهت مدیریت سود نسبت به شدت آن از قدرت توضیحی بیشتری در تبیین سیاست نگهداشت وجه نقد برخوردار است. این یافته ها بر اهمیت توجه به جهت مداخلات مدیریتی در فرآیند گزارشگری مالی برای درک رابطه میان مدیریت سود تعهدی و سیاست نگهداشت وجه نقد تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

Cash holdings ، Accrual-based earnings management ، Discretionary accruals ، Tehran Stock Exchange ، نگهداشت وجه نقد ، مدیریت سود تعهدی ، اقلام تعهدی اختیاری ، بورس اوراق بهادار تهران