برآورد حجم سرمایه گذاری مستقیم خارجی با رهیافت سیستم های فازی در ایران

هدف این مطالعه برآورد تابع و حجم سرمایه گذاری مستقیم خارجی ایران است. از آنجایی که داده های مربوط به سرمایه گذاری مستقیم خارجی در بعضی سال ها به طور دقیق ثبت نشده و در بسیاری از موارد کمتر از حد واقعی گزارش شده اند، بنابراین برای برآورد این متغیر، از روش سیستم های فازی استفاده می شود. اگر جواب های حاصل از تخمین فازی، به نتایج موجود شبیه باشند، می توان از این روش، برای بدست آوردن داده های متغیر سرمایه گذاری مستقیم خارجی و پیش بینی آن در سال های آینده استفاده کرد. برای این منظور از دو متغیر تولید ناخالص داخلی و نرخ ارز حقیقی در دوره زمانی ۱۴۰۱- ۱۳۶۵ استفاده شده و سپس متغیر FDI استخراج گردیده است. نتایج نشان داد که روند این متغیر همانند روند گزارش شده می باشد، بنابراین روش فازی می تواند یک روش مناسب برای برآورد و پیش بینی اندازه متغیر FDI به صورت دقیق و تحقق یافته باشد. همچنین برای برآورد مدل سرمایه گذاری مستقیم خارجی ایران، از الگوی خودرگرسیون با وقفه های توزیعی استفاده شده است. نتایج نشان داد که متغیرهای GDP، نرخ ارز حقیقی موثر، مالیات بر واردات و نیز وقفه های نرخ تورم و هزینه سرمایه استفاده شده در کوتاه مدت معنا دار می باشند. در بلندمدت نیز تمام متغیرهای موجود در مدل از نظر آماری معنادار هستند.

کلیدواژه ها:

سرمایه گذاری مستقیم خارجی(FDI) ، عوامل موثر بر سرمایه گذاری مستقیم خارجی ، سیستم های فازی ، الگوی خودرگرسیون با وقفه های توزیعی ARDL