پیش بینی جامعه پذیری سیاسی دانشجویان بر اساس نقش ویژگی های شخصیت و سبک های هویت

هدف: هدف از این پژوهش، بررسی رابطه بین جامعه پذیری سیاسی دانشجویان با ویژگی های شخصیت و سبکهای هویت و پیش بینی بر اساس این دو متغیر بود. روش: روش این پژوهش، هبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان بود. بدین منظور، ۲۶۸ نفر از دانشجویان به منظور مشارکت در این مطالعه بر اساس روش نمونه گیری سهیمه ای انتخاب شدند و پرسشنامه های جامعه پذیری سیاسی، فرم کوتاه پرسشنامه پنج عاملی شخصیت نئو و پرسشنامه سبکهای هویت برزونسکی، توسط این گروه تکمیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که از بین ویژگی های شخصیت، چهار ویژگی گشودگی به تجارب، برون گرایی، دلپذیر بودن و وجدان مندی، رابطه معناداری با جامعه پذیری سیاسی دارند و از بین سه سبک هویت، جهت گیری هنجاری رابطه معناداری با جامعه پذیری سیاسی دارد. نتیجه گیری: بررسی ضرایب رگرسیون نشان داد که سبک هویت هنجاری، پیش بینی کننده قوی برای جامعه پذیری سیاسی است و بعد از آن به ترتیب، گشودگی به تجارب و برون گرایی در پیش بینی جامعه پذیری سیاسی نقش دارند و این سه متغیر در مجموع، ۲۴ درصد از واریانس جامعه پذیری سیاسی را تبیین می کنند.

کلیدواژه ها:

جامعه پذیری سیاسی ، ویژگی های شخصیت ، سبک های هویت ، دانشجویان