شناسایی و تحلیل مولفه های مسئولیت اجتماعی دانشگاه اصفهان

هدف: مسئولیت اجتماعی دانشگاهها یکی از الزامات حکمرانی مطلوب آموزش عالی است که بر کیفیت آموزش، پژوهش و ارتباط دانشگاه با جامعه اثرگذار است. این پژوهش با هدف شناسایی مولفه های مسئولیت اجتماعی دانشگاه اصفهان، ارزیابی وضعیت فعلی آنها و ارائه راهکارهای بهبود انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، توسعه ای و از نظر ماهیت، مطالعه موردی در دانشگاه اصفهان است. همچنین به دلیل بررسی وضعیت موجود در یک مقطع زمانی، پیمایشی- توصیفی و مقطعی محسوب می شود. داده ها با مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه جمع آوری شد. در بخش کیفی، ۱۴ نفر از اعضای هیئت علمی به صورت هدفمند انتخاب و داده ها با روش کدگذاری بازتحلیل و منجر به استخراج ۱۵ مولفه شد. جامعه آماری شامل کلیه اعضای هیئت علمی دانشگاه اصفهان بود و در مرحله کمی، با توجه به استفاده از روش دلفی، نمونه گیری به شیوه گلوله برفی انجام گرفت و ۲۰ نفر در تکمیل پرسشنامه مشارکت داشتند. داده های کمی با استفاده از نرم افزار اس.پی.اس.اس تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد وضعیت تمامی ۱۵ مولفه مسئولیت اجتماعی در دانشگاه اصفهان، نامطلوب است و شکاف قابل توجهی میان وضعیت موجود و مطلوب وجود دارد. نتیجه گیری : برای بهبود این وضعیت، در بخش ساختار اداری، تاسیس مراکز مسئولیت اجتماعی در دانشگاه و دانشکده ها پیشنهاد شد. در حوزه آموزش، ایجاد رشته های مرتبط و بازنگری سرفصلها مورد توجه قرار گرفت. در بخش پژوهش، تقویت ارتباط با صنعت و تقویت پژوهشهای کاربردی پیشنهاد شد. همچنین، در بخش بین المللی، افزایش همکاری با دانشگاههای پیشگام در حوزه مسئولیت اجتماعی و در بخش روابط عمومی، بازتعریف نوع ارتباط دانشگاه با جامعه و مردم ضروری است. این اقدامات می تواند عملکرد دانشگاه اصفهان را در ایفای نقش اجتماعی خود تقویت کند و ارتباط آن را با جامعه بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت اجتماعی ، دانشگاه نسل سوم ، دانشگاه اصفهان ، روش دلفی