کاوشی نوین در پویایی بافت و تحول معنایی واژگان قرآن؛ کلید فهم عمیق تر متون دینی

با وجود اهمیت مسلم «بافت» در معناکاوی قرآن، پژوهش های پیشین بیشتر توصیفی بوده، فاقد یک مدل تحلیلی_کاربردی منسجم می باشند. هدف این پژوهش، پاسخ به این خلا نظری از طریق طراحی و اعتبارسنجی «الگوی سیزده کارکردی بافت» برای تحلیل «پویایی شناسی معنایی» در قرآن کریم است. این پژوهش با روشی تحلیلی_تبیینی و با تلفیق مبانی علوم قرآنی و زبان شناسی نوین (معناشناسی و کاربردشناسی)، به مدل سازی نقش «بافت» می پردازد. نوآوری اصلی این الگو، ارائه طبقه بندی جامعی است که سیزده کارکرد دقیق «بافت» را در چهار سطح «معنایی»، «نحوی»، «کاربردشناختی» و «گفتمانی» صورت بندی می کند و «بافت» را از یک قرینه کمکی به یک ابزار تحلیلی نظام مند ارتقا می دهد. این مدل علاوه بر کارکردهای شناخته شده، ابعاد نوینی همچون تعیین «کنش گفتاری» و نقش آن در «شکل دهی شبکه معنایی» متن را تبیین می کند که با این انسجام، در پژوهش های پیشین سابقه نداشته است. این الگو چهارچوبی کاربردی برای مفسران و مترجمان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بافت ، معناشناسی قرآن ، پویایی شناسی معنایی ، الگوی سیزده کارکردی ، تحلیل گفتمان