ارتباط شدت سکته مغزی با تغییرات اکوکاردیوگرافیک و الکتروکاردیوگرافیک

سابقه و هدف: حوادث عروق مغزی، یکی از علل شایع ناتوانی و مرگ و میر در دنیا می باشد. از آن جایی که بیماری های ساختاری قلب و آریتمی های قلبی جزو ریسک فاکتورهای حوادث عروق مغزی می باشند، این مطالعه با هدف بررسی ارتباط شدت سکته مغزی با تغییرات اکوکاردیوگرافیک و الکتروکاردیوگرافیک، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی، طی دو سال بر روی ۲۲۰ بیمار با تشخیص حوادث عروق مغزی، بستری در بیمارستان روحانی بابل انجام شد. بیماران براساس شدت سکته مغزی با معیار MRS و NIHSS SCORE در دو گروه استروک خفیف و شدید قرار گرفتند. اطلاعات بیماران شامل جنسیت، سن، عوامل خطر بیماری عروق مغزی، بیماری های زمینه ای، یافته های اکوکاردیوگرافیک و تغییرات الکتروکاردیوگرافیک استخراج و مقایسه شدند. یافته ها: میانگین سنی بیماران ۱۳/۲۷±۷۰/۱۱ سال بود. تعداد ۱۰۶نفر(۴۸/۱۸ درصد) مرد و ۱۱۴ نفر (۵۱/۸۱ درصد) زن بودند. بر اساس NIHSS Score، ۲۸ بیمار در گروه استروک شدید و ۱۹۲ بیمار در گروه استروک خفیف قرار گرفتند. میانگین NIHSS ۵/۹۸ ± ۷/۴۲ و میانگین MRS، ۱/۴۷ ± ۲/۲۵ بود. در ۲۳/۱۸ درصد بیماران فیبریلاسیون دهلیزی، ۳۹/۰۹ درصد تغییراتST-T، ۳۶/۸۱ درصد تاکی آریتمی ها و ۷/۷۲ درصد برادیکاردی دیده شد. فراوانی La enlargement در بیماران مبتلا به استروک شدید ۶۴/۲۸درصد و در استروک خفیف، ۲۷/۶درصد بود (۰/۰۰۱>P). تغییراتST-T، تاکی آریتمی ها، LV dysfunction، LA enlargement، valvular abnormality در بیماران مبتلا به استروک شدید فراوانی بیش تری داشتند. بین تغییرات ST-T و شدت استروک براساس NIHSS SCORE ارتباط معنی داری وجود داشت. استنتاج: شدت سکته مغزی با بیماری های قلبی، از جمله، اختلال علکرد بطن چپ، اتساع دهلیز چپ، اختلالات دریچه ای، همچنین اختلالات نوار قلب مثل تغییرات ST-T و تاکی آریتمی ها ارتباط دارد.

کلیدواژه ها:

echocardiography ، electrocardiography ، stroke ، اکوکاردیوگرافی ، الکتروکاردیوگرافی ، استروک