فراوانی آسیب حاد کلیوی پس از جراحی ارتوپدی ماژور و عوامل خطر مرتبط با آن در بیمارستان های منتخب دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳

سابقه و هدف: آسیب حاد کلیوی (AKI) از عوارض مهم پس از جراحی های ارتوپدی ماژور است که می تواند با افزایش طول بستری و عوارض بعدی همراه باشد. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی AKI و بررسی عوامل خطر مرتبط در بیماران تحت جراحی ارتوپدی ماژور انجام شد. مواد و روش ها: این پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی، بر روی ۱۸۰ بیمار تحت جراحی ارتوپدی ماژور در بیمارستان های منتخب دانشگاه علوم پزشکی مازندران طی فروردین ۱۴۰۲ تا مرداد ۱۴۰۳ انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، بیماری های زمینه ای، مصرف داروها، شاخص های آزمایشگاهی قبل و بعد از عمل، نوع و مدت جراحی و فشار متوسط شریانی از پرونده بیماران استخراج شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و با آزمون های کای دو، من ویتنی و رگرسیون لجستیک تحلیل شدند. یافته ها: میانگین سن بیماران ۱۳/۹۳ ± ۵۲/۴۸ سال بود و ۶۵/۶ درصد مرد بودند. در مجموع ۲۶ بیمار ۱۴/۴ درصد دچار AKI شدند. سن بالاتر، بیماری قلبی، دیابت، سابقه بیماری کلیوی، مصرف دیورتیک ها، مصرف اینوتروپ ها، مدت زمان طولانی تر جراحی و نوع جراحی با بروز AKI ارتباط داشتند. بیمارانی که دچار AKI شدند، در مقایسه با بیمارانی که دچار AKI نشدند، سطوح کراتینین سرم قبل و بعد از عمل و همچنین میزان افزایش کراتینین سرم پس از جراحی به طور معنی داری بالاتری داشتند. در تحلیل چند متغیره، سابقه بیماری کلیوی به عنوان تنها پیش بینی کننده مستقل AKI باقی ماند. بیش از نیمی از موارد AKI پس از گذشت ۷۲ ساعت از عمل شناسایی شدند. استنتاج: AKI پس از جراحی های ارتوپدی ماژور با شیوع قابل توجهی رخ می دهد. پایش دقیق عملکرد کلیه، به ویژه در بیماران پرخطر و طی ۷۲ ساعت اول و پس از آن، می تواند در پیشگیری و تشخیص زود هنگام این عارضه موثر باشد.

کلیدواژه ها:

acute kidney injury ، major orthopaedic surgery ، risk factors ، creatinine ، kidney disease ، آسیب حاد کلیوی ، جراحی ارتوپدی ماژور ، عوامل خطر ، کراتینین ، بیماری کلیوی