بررسی اثر تک دوز ازتیمایب بر بروز آسیب حاد کلیوی مرتبط با ماده حاجب پس از آنژیوگرافی: یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده

سابقه و هدف: نفروپاتی ناشی از ماده حاجب (CIN) یکی از عوارض مهم پس از اقدامات آنژیوگرافیک است. این مطالعه با هدف بررسی اثر تک دوز ازتیمایب بر بروز CIN و تغییرات شاخص های عملکرد کلیه پس از مواجهه با ماده حاجب، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی دوسوکور، بر روی ۱۴۴ بیمار کاندید آنژیوگرافی انجام شد که به صورت تصادفی در دو گروه ازتیمایب (۷۳ نفر ) و دارونما (۷۱ نفر) قرار گرفتند. کراتینین سرم و GFR پیش از مداخله و ۴۸ تا ۷۲ ساعت پس از آن اندازه گیری شد .پیامد اصلی، بروز CIN، تعریف شده به صورت افزایش حداقل mg/dL ۳/۰ یا حداقل ۵/۱ برابر شدن کراتینین پایه طی ۴۸ تا ۷۲ ساعت پس از مواجهه با ماده حاجب بود. بروز CIN با آزمون دقیق فیشر و اندازه اثر با خطر نسبی (RR) و فاصله اطمینان ۹۵ درصد مقایسه شد. برای مقایسه کراتینین و GFR پس از مداخله با در نظر گرفتن مقادیر پایه، از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) استفاده شد. یافته ها: CIN :در ۱ نفر (۱ /۴درصد) از بیماران گروه ازتیمایب و ۳ نفر (۲/۴ درصد) از گروه دارونما مشاهده شد؛ اگرچه میزان CIN در گروه ازتیمایب کم تر بود، این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود (Fisher’s exact test، ۰/۳۶۳= P،۳۲۴ /۰= RR،۰۴۰ /۳-۰۳۵ /۰ ۹۵ درصد CI) پس از تعدیل برای کراتینین پایه، کراتینین پس از مداخله در گروه ازتیمایب به طور معنی داری کم تر بود (۱/۳۴۹= F،۰۰۸ /۰= P،۰۵۰ /۰= η² partial). همچنین پس از تعدیل برای GFR پایه، GFR پس از مداخله در گروه ازتیمایب به طور معنی داری بالاتر بود (۱۴/۳۴۸= F، ۰/۰۰۱< P، ۰/۰۹۲= η² partial). استنتاج: به طور کلی در این مطالعه، ازتیمایب با بهبود معنی دار شاخص های عملکرد کلیوی، شامل کراتینین و GFR پس از تعدیل مقادیر پایه، همراه است. این یافته ها می تواند نشان دهنده اثر بالقوه ازتیمایب بر تغییرات عملکرد کلیه پس از مواجهه با ماده حاجب باشد. شماره ثبت کارآزمایی بالینی: IRCT۲۰۲۵۰۷۰۲۰۶۶۳۳۹N۱

کلیدواژه ها:

ezetimibe ، contrast-induced nephropathy ، angiography ، acute kidney injury ، older adults ، renal function ، ازتیمایب ، نفروپاتی ناشی از ماده حاجب ، آنژیوگرافی ، آسیب حاد کلیوی ، سالمندان ، عملکرد کلیه