کنترل و پیشگیری از تریکومونیازیس در ایران: خلاصه سیاستی

بیماری تریکومونیازیس، ناشی از انگل تریکوموناس واژینالیس، یکی از شایع ترین عفونت های مقاربتی قابل درمان است. در ایران، پیشگیری و کنترل آن با چالش هایی مانند ناکارآمدی نظام پایش، کم گزارشی موارد بدون علامت، محدودیت های تشخیصی و درمانی در مناطق محروم، ضعف غربالگری گروه های پرخطر (به ویژه زنان باردار)، عدم درمان همزمان شرکای جنسی و کمبود آموزش بهداشت جنسی مواجه است. این خلاصه سیاستی بر پایه مرور شواهد منتشر شده در پایگاه های معتبر علمی (Scopus، PubMed، ScienceDirect  و Google Scholar)، نتایج مرورهای نظام مند و فراتحلیل ها، همچنین تجارب عملیاتی نویسندگان در مواجهه با بیماران تدوین شده است. راهکارهای پیشنهادی مبتنی بر این شواهد، در دو بخش بهداشت و درمان و آموزش و فرهنگ سازی ارائه شده است. در بخش بهداشت و درمان، اقدامات حول چهار محور اصلی، مدیریت و برنامه ریزی کلان ملی، رویکردهای عملی و سیاست های اجتماعی، توسعه تحقیقات و فناوری، و ارائه خدمات بهداشتی و درمانی، است. در بخش آموزش و فرهنگ سازی نیز بر آموزش بهداشت جنسی در مدارس و دانشگاه ها، تولید محتوای آگاه بخش در رسانه ها، کاهش انگ اجتماعی، غربالگری منظم در مراقبت های بارداری، درمان رایگان و همزمان شرکای جنسی، دسترسی آسان تر به خدمات تشخیصی و درمانی، و گسترش همکاری های بین بخشی میان حوزه های بهداشت، آموزش و پرورش و رسانه تاکید شده است. اجرای این اقدامات باید در قالب یک برنامه جامع و یکپارچه با اولویت بندی زمانی (کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت) و متناسب با شرایط بومی کشور طراحی شود. اجرای تدریجی و هماهنگ این راهکارها، در صورت تامین منابع کافی و تقویت همکاری های بین بخشی، می تواند بار بیماری، عوارض مرتبط (نازایی، زایمان زودرس، افزایش خطر HIV) را کاهش دهد و به ارتقای سلامت عمومی و پایداری نظام سلامت کمک کند

کلیدواژه ها:

trichomoniasis ، Trichomonas vaginalis ، prevention and control ، Iran ، policy brief ، تریکومونیازیس ، تریکوموناس واژینالیس ، پیشگیری و کنترل ، ایران ، خلاصه سیاستی