بررسی ارتباط بین تغییرات آب و هوا بر موارد ابتلا و مرگ و میر در اثر بیماری های قلبی عروقی در مشهد از سال ۹۳ تا ۹۸

زمینه و هدف: بیماری های قلبی عروقی از علل اصلی مرگ ومیر در جهان و ایران هستند. این مطالعه به بررسی ارتباط شاخص های اقلیمی با مرگ ومیر ناشی از این بیماری ها در مشهد طی سال های ۱۳۹۳تا ۱۳۹۸پرداخت. مواد و روش ها: این مطالعه اکولوژیک سری زمانی با استفاده از داده های شش ساله هواشناسی مشهد شامل دماها، رطوبت، باد، بارش روزانه، نقطه شبنم و ساعات آفتابی انجام شد. داده های سلامت از سامانه های سینا، ثبت علل فوت و HIS استخراج گردید. تحلیل آماری با مدل های پواسن و معادلات تخمین زننده تعمیم یافته (GEE) صورت گرفت.یافته ها: مدل GEE نشان داد حداقل دمای روزانه عامل خطر اصلی و مرتبط با افزایش موارد ابتلا و مرگ بود.( ۰/۰۲=p<۰/۰۰۱ ,β )که نشانگر اثر دمای شبانه بر استرس قلبی است. بارندگی روزانه اثر محافظتی قابل توجهی داشت( ۰/۰۰۹-=p=۰/۰۱ ,β ) نقطه شبنم نیز تاثیر منفی اندکی نشان داد ( ۰/۰۰۸-=p=۰/۰۴ ,β ). سرعت باد، رطوبت نسبی و ساعات آفتابی ارتباط معناداری نداشتند. مرگ ومیر در زمستان و تابستان به اوج رسید و در مردان و سنین بالای ۸۰ سال بیشتر بود. روند مرگ و میر نوسانی بود، با بیشترین نرخ در سال ۱۳۹۳(۱۱۴/۴۲در هر ۱۰۰هزار نفر) و کمترین در ۱۳۹۸( ۱۲/۹۱).نتیجه گیری: نوسانات دما و بارش روزانه بر خطر بیماری های قلبی عروقی اثرگذارند و باید در سامانه های هشدار زودهنگام بهداشت عمومی لحاظ شوند.

کلیدواژه ها:

بیماری های قلبی- عروقی ، اقلیم ، دما ، رطوبت ، بارندگی