نقش میانجی فرهنگ ادهوکراسی در تاثیر فرهنگ سازمانی بر اشتراک دانش در آموزش عالی

هدف پژوهش حاضر تبیین سازوکار اثرگذاری فرهنگ سازمانی بر فرآیند اشتراک دانش با تاکید بر نقش میانجی فرهنگ ادهوکراسی در آموزش عالی است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-پیمایشی و همبستگی است. جامعه آماری شامل ۲۱۵۲ نفر از کارکنان دانشگاه های آزاد اسلامی استان مازندران بود که بر اساس فرمول کوکران، ۳۲۷ نفر با روش نمونه گیری در دسترس در تحلیل نهایی مشارکت کردند. برای گردآوری داده ها از ابزارهای استاندارد سنجش فرهنگ سازمانی، فرهنگ ادهوکراسی و فرآیند اشتراک دانش استفاده شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS و رویکرد حداقل مربعات جزئی در SmartPLS انجام گرفت. نتایج مدل اندازه گیری نشان داد پایایی درونی، پایایی ترکیبی، روایی همگرا و روایی واگرا در سطح قابل قبول قرار دارند؛ به طوری که آلفای کرونباخ سازه های اشتراک دانش، ادهوکراسی و فرهنگ سازمانی به ترتیب ۰/۷۴۱، ۰/۷۷۸ و ۰/۹۱۲ و پایایی ترکیبی آنها ۰/۸۰۹، ۰/۸۳۵ و ۰/۹۳۸ بود. همچنین، فرهنگ سازمانی اثر مستقیم مثبت و معناداری بر اشتراک دانش داشت، فرهنگ سازمانی بر فرهنگ ادهوکراسی اثر مثبت و معنادار داشت و فرهنگ ادهوکراسی نیز بر اشتراک دانش اثر مثبت و معنادار داشت. نتایج تحلیل میانجی گری نشان داد فرهنگ ادهوکراسی نقش میانجی جزئی در رابطه بین فرهنگ سازمانی و اشتراک دانش ایفا می کند. مدل پژوهش ۴۷/۹ درصد از واریانس اشتراک دانش را تبیین کرد. یافته ها نشان می دهد که مدیریت دانش در دانشگاه ها بیش از آنکه یک پروژه فناورانه باشد، یک مسئله طراحی اجتماعی و فرهنگی است.

کلیدواژه ها:

فرهنگ سازمانی ، فرهنگ ادهوکراسی ، اشتراک دانش ، آموزش عالی ، مدیریت دانش