ابتکارکمربند و راه و نقد ایده دیپلماسی تله بدهی چین

با گذشت بیش از ده سال از پیش‎برد ابتکار کمربند و راه چین، نقدهایی جدی درباره پیامدهای منفی فعالیت های مالی و زیرساختی چین در کشورهای میزبان مطرح شده است که یکی از مهم ترین و پرتکرارترین این نقدها، در چارچوب ایده «دیپلماسی دام بدهی چین» مطرح شده است. نوشتار پیش رو کوشیده است ضمن بررسی جنبه های مختلف فعالیت های تامین مالی چین در پروژه های زیرساختی ذیل ابتکار کمربند و راه، صحت ادعاهای مطرح شده در قالب ادعای «تله بدهی» را مورد ارزیابی قرار دهد. پرسش اصلی پژوهش مبتنی بر روش توصیفی-تبیینی این است که «شیوه اداره ابتکار کمربند و روش های تامین مالی پروژه های ذیل آن در کشورهای میزبان تا چه اندازه ادعای «تله بدهی» را تایید می کند؟» فرضیه ای که در پاسخ مورد آزمون قرار گرفته این است که «ماهیت غیر متمرکز و گاه متناقض اداره ابتکار کمربند و راه به همراه روش تامین مالی و واکنش موسسات مالی چین به موارد بحران بدهی کشور میزبان، اولویت داشتن منافع طرف چینی در این طرح های مشترک را تایید می کند، اما نمی تواند ایده تله‎گذاری برای دست اندازی به دارایی های راهبردی کشور میزبان را اثبات نماید». یافته پژوهش این است که بسیاری از تحلیل ها و ارزیابی ها درباره ابتکار احیای راه ابریشم متاثر از فضای رقابتی موجود میان غرب و ایالات متحده در عرصه های مختلف بین المللی است و درک بهتر ماهیت فعالیت های چین در این حوزه برای پایه ریزی بهتر منافع ملی، نیازمند فاصله گرفتن از نگاه های حب و بغض گونه نسبت به آن است.

کلیدواژه ها:

ابتکار کمربند و راه ، تله بدهی ، چین ، کشورهای وام گیرنده ، ارزیابی