تاثیر هزینه های سیاست خارجی بر قدرت آمریکا

تحولات اخیر در آمریکا ازجمله پس از به قدرت رسیدن مجدد دونالد ترامپ موجب شده ایده «آمریکا به مثابه یک ابرقدرت در حال افول» بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد. مدافعان این سناریو در کنار استناد به شواهد و داده هایی که نشانه تضعیف آمریکا به نظر می رسند، به تئوری هایی اتکا دارند که افت تدریجی قدرت نسبی را سرنوشت حتمی قدرت های بزرگ می دانند. پرسش نوشتار پیش رو این است که آیا آمریکا در یک سراشیبی گریزناپذیر افول قرار گرفته، یا اینکه همچنان از امکان بازتولید قدرت و هژمونی خود برخوردار است. به عنوان فرضیه، به نظر می رسد اقتصاد آمریکا به دلایلی مختلف به ویژه هزینه های سنگین سیاست خارجی، با مسائلی روبه رو شده که تداوم ابرقدرتی و بازسازی هژمونی آن را دشوار می کند. با این حال، افول و چرخه قدرت طی سده حاضر قطعی نیست، زیرا امکان بازسازی قدرت هژمونیک آمریکا وجود دارد. مقصود از هزینه های سیاست خارجی در اینجا هزینه هایی است که دولت آمریکا خواسته یا ناخواسته در مسیر حفظ و توسعه نظم بین المللی لیبرال پذیرفته است. این فرضیه ضمن اینکه به نحوی تحت تاثیر تئوری افول گرایی است، به نقد آن میل دارد. برای تایید فرضیه، ترکیبی از داده های کمی و کیفی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

کلیدواژه ها:

قدرت آمریکا ، نظم بین المللی لیبرال ، هزینه های سیاست خارجی ، افول گرایی ، جابه‎جایی قدرت های بزرگ