رشد مثبت پس از سانحه در پرستاران ایرانی اعزام شده به مناطق جنگی

زمینه و هدف: این مطالعه با هدف بررسی رشد پس از سانحه در پرستارانی انجام شد که به مناطق جنگی اعزام شده بودند؛ مفهومی که به تغییرات مثبت فرد پس از مواجهه با حوادث، تروما، جنگ و تراژدی اشاره دارد و پیامدهای گسترده ای در سطوح فردی، اجتماعی و روانی دارد. روش ها: این پژوهش کیفی در دانشکده پرستاری بقیه الله (عج) طی سال های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ با استفاده از تحلیل محتوای متعارف انجام شد و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۱ پرستار و به صورت نمونه گیری هدفمند گردآوری شد. تحلیل داده ها به شناسایی ۲۲ زیرمقوله و ۶ مقوله اصلی شامل «رشد الهی»، «توانمندسازی روابط بین فردی»، «یادگیری فرهنگ های جدید»، «یافتن فرصت های یادگیری تازه»، «افزایش تاب آوری»، و «تغییر نگرش» انجامید. یافته ها: نتایج نشان داد رشد پس از سانحه در پرستاران مفهومی چندبعدی و وابسته به زمینه است که تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله استرسورها، وضعیت روانی و تجربیات قبلی قرار دارد. نتیجه گیری: این یافته ها می تواند به مدیران پرستاری و تیم های اعزامی در شناخت عمیق تر عوامل موثر بر مقابله موفق و رشد مثبت پس از سانحه در پرستاران ایرانی کمک کند.

کلیدواژه ها:

Armed Conflicts ، Axis of Resistance ، Nurses ، Post-Traumatic Growth ، درگیری های مسلحانه ، محور مقاومت ، پرستاران ، رشد پس از سانحه