اثربخشی آموزش مبتنی بر یادگیری معکوس برنگرش تحصیلی، یادگیری خود تنظیم شده و ارزش گذاری تکالیف دانش آموزان ابتدایی

زمینه و هدف: تحقیق حاضر با هدف اثربخشی آموزش مبتنی بر یادگیری معکوس بر نگرش تحصیلی، یادگیری خودتنظیم شده و ارزش گذاری تکالیف دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهرستان بندرعباس انجام شد.روش: این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از نظر شیوه، یک مطالعه نیمه تجربی طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر بندرعباس در سال ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. نمونه پژوهش شامل ۴۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۲۰ نفر) جای دهی شدند. ابزار اندازه گیری شامل سه پرسش نامه الف) پرسش نامه نگرش تحصیلی دانش آموزان، ب) پرسش نامه ارزشیابی تکالیف، و ج) پرسش نامه یادگیری خودتنظیم شده زیمرمن و مارتینز-پونز (۱۹۸۶) بودند. جهت آموزش مبتنی بر یادگیری معکوس، گروه آزمایش در۸ جلسه ۴۵ دقیقه ای بر اساس پروتکل برگمن و سمز شرکت کردند. برای تحلیل داده های تحقیق، که توسط نرم افزار انجام پذیرفت، ابتدا به بررسی توصیفی داده های تحقیق پرداخته شد و سپس با استفاده از نرم افزار SPSS۲۶ تجزیه و تحلیل انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد که استفاده از آموزش مبتنی بر یادگیری معکوس برای دانش آموزان به طور معناداری میزان نگرش تحصیلی، یادگیری خودتنظیم شده و ارزش گذاری تکالیف را در آن ها را بهبود می بخشد.نتیجه گیری: با توجه به یافته های تحقیق پیشنهاد می شود استفاده از آموزش مبتنی بر یادگیری معکوس در کارگاه های آموزشی و تربیتی بیش از پیش مورد توجه معلمان، مربیان پرورشی و والدین قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، نگرش تحصیلی ، یادگیری خود تنظیم شده ، ارزش گذاری تکالیف