مدل عوامل زمینه ساز برنامه ریزی درسی تاب آور با نقش میانجی سواد عاطفی در مهارت های حرفه ای معلمان ابتدایی

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف آزمون مدل عوامل زمینه ساز برنامه ریزی درسی تاب آور با نقش میانجی سواد عاطفی در مهارت های حرفه ای معلمان ابتدایی شهر کرمان انجام شد.روش: پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی با رویکرد کمی و با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) اجرا شد. جامعه آماری شامل همه معلمان ابتدایی شهر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر به روش تصادفی طبقه ای متناسب انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسش نامه های محقق ساخته عوامل زمینه ساز برنامه ریزی درسی تاب آور و مهارت های حرفه ای و پرسش نامه سواد عاطفی (برگرفته از مدل هوش هیجانی بار-آن) گردآوری شد. روایی ابزارها با روایی محتوایی و صوری و پایایی با آلفای کرونباخ (بالای ۸۷/۰) تایید شد. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد عوامل فردی، سازمانی و برنامه ای تاثیر معناداری بر برنامه ریزی درسی تاب آور دارند و برنامه ریزی درسی تاب آور به طور مستقیم مهارت های حرفه ای معلمان را ارتقا می بخشد. همچنین سواد عاطفی نقش میانجی معناداری در رابطه بین عوامل زمینه ساز و مهارت های حرفه ای ایفا کرد (اثر غیرمستقیم ۳۲/۰، حد پایین فاصله اطمینان ۲۱/۰ و حد بالا ۴۴/۰). شاخص های برازش مدل (۰۵۸/۰RMSEA=، ۹۳/۰= (CFI از مطلوبیت مدل نهایی حمایت کردند.نتیجه گیری: مدل تدوین شده نشان می دهد که ارتقای مهارت های حرفه ای معلمان ابتدایی مستلزم توجه هم زمان به ابعاد ساختاری و عاطفی است. این یافته ها می تواند مبنایی علمی برای بازنگری در برنامه های تربیت معلم با رویکرد تاب آوری محور فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی تاب آور ، سواد عاطفی ، مهارت های حرفه ای معلمان ، آموزش ابتدایی ، مدل معادلات ساختاری