راهکارهای ارتقاء تاب آوری کودکان در بحران جنگ: یک مطالعه کیفی کشف و مقایسه دیدگاه مادران و پرستاران بخش مراقبت های ویژه کودکان
محل انتشار: نشریه پرستاری مراقبت ویژه، دوره: 18، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 63
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JCCNUR-18-4_005
تاریخ نمایه سازی: 29 مهر 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: کودکان در شرایط جنگ و بحران های انسانی در معرض انواع فشارهای روانی و اجتماعی قرار می گیرند که می تواند سلامت روان و رشد آنان را تحت تاثیر قرار دهد. با این حال، بسیاری از کودکان با وجود تجربه شرایط دشوار، توانایی سازگاری و بازسازی روانی خود را حفظ می کنند. این پدیده که با عنوان تاب آوری شناخته می شود، تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی شکل می گیرد. هدف این پژوهش تبیین راهبردهای چندسطحی حمایتی برای بهبود تاب آوری کودکان در شرایط جنگ از منظر مادران و پرستاران مراقبت های ویژه کودکان بود.
روش ها: این پژوهش کیفی با رویکرد تحلیل محتوای مرسوم در سال ۱۴۰۵ در بیمارستان کودکان امام حسین (ع) اصفهان انجام شد. مشارکت کنندگان شامل ۲۰ مادر و ۱۵ پرستار بخش مراقبت های ویژه کودکان بودند که با استفاده از نمونه گیری هدفمند با حداکثر تنوع انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته فردی جمع آوری و با استفاده از رویکرد Graneheim و Lundman تحلیل شدند. جمع آوری داده ها تا دستیابی به اشباع ادامه یافت.
یافته ها: تحلیل داده ها به شناسایی هشت تم اصلی منجر شد: ۱) تاب آوری رابطه مند و هم تنظیمی هیجانی، ۲) تاب آوری شناختی و معناسازی فرهنگی، ۳) عاملیت و صدای کودک، ۴) بازی و خلاقیت در پردازش تروما، ۵) حمایت اجتماعی و نهادی، ۶) راهبردهای تقویت تاب آوری، ۷) همگرایی و واگرایی دیدگاه های مراقبتی، ۸) تاب آوری به مثابه هم تنظیمی مذاکره شده. یافته ها نشان داد که حمایت از تاب آوری کودکان فرآیندی پویا و چندسطحی است که از تنظیم هیجانی و روابط حمایتی در خانواده آغاز می شود و به معناسازی شناختی و فرهنگی، مشارکت کودک، بازی و فعالیت های خلاقانه، حمایت های اجتماعی و دسترسی به منابع نهادی گسترش می یابد. مفهوم «تاب آوری به مثابه هم تنظیمی مذاکره شده» به عنوان تم فراگیر، تعامل مستمر میان کودک، خانواده، پرستاران و نظام های حمایتی را در شکل گیری و تقویت تاب آوری نشان داد.
نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد که بهبود تاب آوری کودکان در شرایط جنگ نیازمند راهبردهای حمایتی هماهنگ و چندسطحی است که به طور همزمان روابط خانوادگی، تنظیم هیجانی، عاملیت کودک، منابع فرهنگی، حمایت اجتماعی و مداخلات حرفه ای و نهادی را در نظر بگیرند. مفهوم هم تنظیمی مذاکره شده می تواند چارچوبی مفهومی برای طراحی مداخلات خانواده محور و نظام مند در حمایت از سلامت روان کودکان در شرایط جنگ و بحران فراهم کند.
کلیدواژه ها:
Resilience ، Child ، War ، Supportive Strategies ، Crisis ، Mother ، Nurse ، تاب آوری ، کودک ، جنگ ، راهبردهای حمایتی ، بحران ، مادر ، پرستار
نویسندگان
Atefeh Shamsi
Nursing Care Research Centre, Clinical Sciences Institute, Faculty of Nursing, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran
Narges Hashemi
Nursing and Midwifery Care Research Centre, Department of Medical-Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :