بررسی نقش پایبندی معلم به آموزه های دعای مکارم الاخلاق در آموزش پنهان

آموزش پنهان به عنوان یک بستر غیرمستقیم در تعلیم و تربیت، نقشی اساسی در شکل دهی به شخصیت دانش آموزان ایفا می کند که اخلاق معلم یکی از مهم ترین ارکان آن محسوب می شود. مسئله اصلی پژوهش حاضر آن است که پای بندی معلمان به آموزه های اخلاقی مندرج در دعای مکارم الاخلاق، چه تاثیری بر باورها، احساسات و رفتارهای دانش آموزان از طریق آموزش پنهان دارد. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از چارچوب نظری تلفیقی بین «نظریه یادگیری اجتماعی» بندورا و سطوح اهداف آموزشی بلوم سامان یافته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که التزام معلم به فضائل اخلاقی مانند نیکوکاری، عیب پوشی و تواضع، نتایج مثبتی در سطوح شناختی(کمال عقل)، عاطفی(افزایش همدلی و خوش بینی) و رفتاری (مسئولیت پذیری) دانش آموزان به همراه دارد؛ در مقابل، اجتناب از رذائلی چون طمع، ناسزاگویی و سوءظن، مانع از بروز پیامدهای منفی در این سه سطح شده و از پیامدهایی چون غفلت از یاد خدا، خودکم بینی و رفتارهای مخاطره آمیز پیشگیری می کند. نتیجه گیری پژوهش بر اهمیت اخلاق معلم مبتنی بر منابع دینی در اجرای موثر آموزش پنهان، از منظر مدل های روان شناختی و تربیتی تاکید دارد

کلیدواژه ها:

دعا ، اخلاق ، آموزش پنهان ، یادگیری اجتماعی بندورا ، سطوح آموزشی بلوم ، مکارم الاخلاق