تحلیل مضمون دعای چهاردهم صحیفه سجادیه با تاکید بر لوازم اعتقادی مقاومت

دعای چهاردهم صحیفه سجادیه که هنگام مواجهه با ظلم و ستم و تقویت روحیه مقاومت و به منظور تسلیم نشدن در برابر ستم خوانده می شود، سرشار از آموزه های اعتقادی در محورهای خداشناسی، جهان شناسی و انسان شناسی و معادشناسی اسلامی است. مقاله حاضر با هدف استخراج آموزه‎ های اعتقادی این دعا، به روش تحلیل مضمون، ۲۳ مضمون پایه را در محورهای فوق شناسایی نمود و به ۹ مضمون سازمان دهنده اسماء ذاتی، اسماء فعلی، توحید، قضا و قدر، سنت های الهی، ویژگی عموم انسان ها، انسان های کامل، ویژگی جهان آخرت و انواع جزا دست یافت. آموزه های خداشناسی بیشترین مضامین را به خود اختصاص دادند. با تحلیل دعا روشن شد که توجه به توحید عملی در تحمل ظلم با عناوین توحید در شکایت و استعانت، امید داشتن به یاری و عدالت خداوند، توجه به آخرت و محدود نبودن زندگی به دنیا، توجه به رشد مظلوم به هنگام تحمل و استقامت در برابر ظلم، تسلیم نشدن در برابر ظلم و بهره مندی از نیروی غیبی دعا از مهم ترین لوازم اعتقادی مقاومت در این دعا است.

کلیدواژه ها:

اعتقادات ، مقاومت ، صحیفه سجادیه ، دعای چهاردهم صحیفه ، تحلیل مضمون