نقش عفونت HPV در ایجاد و پیشرفت سرطان دهانه رحم: یک مقاله مروری

سرطان دهانه رحم یکی از مهم ترین سرطان های زنان است که بخش قابل توجهی از موارد آن با واکسیناسیون HPV، غربالگری و درمان ضایعات پیش سرطانی قابل پیشگیری است. شواهد علمی نشان می دهد که عفونت پایدار با انواع پرخطر HPV، به ویژه HPV۱۶ و HPV۱۸، عامل اصلی ایجاد این سرطان است؛ بااین حال، بیشتر عفونت های HPV گذرا هستند و توسط سیستم ایمنی کنترل می شوند. در صورت تداوم عفونت، انکوپروتئین های E۶ و E۷ با مختل کردن عملکرد پروتئین های سرکوبگر تومور p۵۳ و pRb، کنترل چرخه سلولی و پاسخ به آسیب DNA را مختل کرده و زمینه را برای ناپایداری ژنتیکی و ایجاد ضایعات پیش سرطانی فراهم می کنند. بااین حال، پیشرفت بیماری به عواملی مانند نوع ژنوتیپ HPV، وضعیت ایمنی، HIV، مصرف دخانیات و برخی عوامل میزبان و محیطی نیز وابسته است. از نظر بالینی، شناخت ارتباط میان HPV پایدار و سرطان دهانه رحم اهمیت زیادی دارد، زیرا فاصله زمانی میان عفونت، ایجاد ضایعات پیش سرطانی و سرطان مهاجم، فرصت مناسبی برای تشخیص زودهنگام و مداخله درمانی ایجاد می کند. استفاده از آزمایش HPV، سیتولوژی و روش های تکمیلی در کنار واکسیناسیون می تواند نقش مهمی در کاهش بروز و مرگ ومیر این بیماری داشته باشد. در مجموع، پیشگیری از عفونت HPV، شناسایی عفونت های پرخطر و درمان به موقع ضایعات پیش سرطانی سه محور اصلی در کنترل سرطان دهانه رحم و حرکت به سوی حذف این بیماری هستند.

کلیدواژه ها:

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ، سرطان دهانه رحم ، عفونت پایدار ، HPV پرخطر ، سرطان زایی.