تحلیل انتقادی نظریه : APOS چارچوبی برای تدوین برنامه درسی در آموزش ریاضیات

هدف این پژوهش، تحلیل و تبیین ظرفیت نظریه APOS (عمل، فرآیند، شیء، طرحواره) در طراحی و تدوین برنامه درسی آموزش ریاضی با تاکید بر مفاهیم انتزاعی و ساختارمند است. نظریه APOS، با ریشه های عمیق در ساخت گرایی پیاژه ای و تاکید بر تحول ساختارهای شناختی، چارچوبی فراهم می آورد که در آن یادگیری به مثابه فرایند ساخت تدریجی معنا در سطوح شناختی متوالی تحلیل می شود. در این مقاله، ضمن تبیین ابعاد نظری APOS، از جدول مقایسه ای برای تحلیل تطبیقی آن با سایر مدل های رایج تدوین برنامه درسی (محصول محور، فرآیندمحور، شایستگی محور، مشارکتی و یادگیری متصل) استفاده شده است. نتایج نشان می دهند که APOS در ایجاد درک عمیق مفاهیم، سازمان دهی ذهنی پایدار، و طراحی محتوای آموزشی بر مبنای منطق تحولی ذهنی فراگیران، مزایای چشم گیری دارد. همچنین، قابلیت ترکیب پذیری APOS با الگوهای دیگر، آن را به الگویی ترکیبی و قابل انطباق با نیازهای نوین آموزش ریاضی بدل کرده است. در پایان، چالش های اجرایی، فرصت های تلفیقی، و پیشنهادهایی برای توسعه پژوهش های آینده ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، آموزش ریاضی ، نظریه APOS