مقایسه اثربخشی آموزش توجه برعملکرد با یکپارچگی حسی در کاهش اختلال املایی و اختلال یادگیری ریاضی دانش آموزان ابتدایی

درک مشکلات خاص در برخورد با اعداد اغلب برای معلمان و والدین دشوار است. کودکان در درک مفاهیم اولیه ریاضی مشکل دارند و از انگشتان خود برای حل محاسبات اولیه استفاده می کنند. بر این اساس، هدف از نوشتن این پژوهش مقایسه اثربخشی آموزش توجه برعملکرد با یکپارچگی حسی برکاهش اختلال املایی و اختلال یادگیری ریاضی دانش آموزان ابتدایی شهرستان بجنورد است.روش پژوهش از نوع مداخله ای و کاربردی است، که به صورت شبه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون اجرا شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره اول ابتدایی شهرستان بجنورد به تعداد ۲۴۹۱ نفر بود. حجم نمونه ۶۰ نفر در نظر گرفته شد که در فرایند غربالگری بر اساس نمره املا و ریاضی به روش تصادفی ساده در سه گروه ۲۰ نفری گروه آزمایش ۱ (آموزش توجه بر عملکرد) آزمایش ۲ (آموزش یکپارچگی حسی) و کنترل (بدون مداخله) جایگزین شدند. ابزار مورد استفاده شامل آزمون املا و ریاضی محقق ساخته بود. برای تحلیل داده ها از آزمون کوواریانس استفاده گردید.یافته های پژوهش نشان می دهد که، آموزش توجه بر عملکرد (۴۰/۱۱ درصد) اختلال املایی(۳۰/۱۲) اختلال ریاضی و یکپارچگی حسی (۹۰/۱۱ درصد) اختلال املایی و (۸۰/۱۲درصد) اختلال ریاضی به اندازه ۰۵/۰ درصد تاثیر داشته است. اما، آموزش توجه برعملکرد و آموزش یکپارچگی حسی بر کاهش اختلال املایی و اختلال یادگیری ریاضی دانش آموزان ابتدایی شهرستان بجنورد تفاوت معنا داری مشاهده نشده است.نتیجه این پژوهش این است که برای کاهش و رفع مشکلات محاسبات اولیه ریاضی برای دانش آموزان دوره ابتدایی می توان از شیوه آموزش توجه و یکپارچگی حسی استفاده کرد.