بررسی تاثیر آموزش هندسه بر مبنای نظریه ون هیلی بر یادگیری دانش آموزان

هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر آموزش هندسه مبتنی بر نظریه ون هیلی بر یادگیری دانش آموزان می باشد. این تحقیق به روش میدانی بر روی ۶۰ دانش آموز دختر شهر بهبهان (۳۰ نفر گروه کنترل و ۳۰ نفر گروه آزمایش) می باشد که مشغول به تحصیل در پایه هشتم بودند و به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. جهت تحقیق، مفهوم چندضلعی ها از مباحث ریاضی پایه هشتم انتخاب گردید و برای جمع آوری اطلاعات از پیش آزمون و پس آزمون محقق ساخته استفاده شد که از آزمون می بری(۱۹۸۳) اقتباس شده بود. نتایج تحقیق نشان داد که بین یادگیری دانش آموزانی که بر مبنای نظریه ون هیلی آموزش دیده اند با دانش آموزانی که به صورت سنتی آموزش دیده اند تفاوت معنا داری وجود دارد. یافته های تحقیق بیانگر آن بود که دانش آموزان پایه هشتم در سطح اول ون هیلی قرار داشتند که با اجرای مراحل آموزشی نظریه ون هیلی به سطح دوم ون هیلی ارتقاء پیدا کردند. نتایج این تحقیق حاکی از آن است که بهره گیری از روش آموزش هندسه به شیوه ون هیلی موجب بهبود یادگیری دانش آموزان می شود و می تواند مورد استفاده معلمان متوسطه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تدریس ، نظریه ون هیلی ، هندسه ، یادگیری