مطالبه خسارت معنوی ناشی از وقوع اشتباه در باروری های پزشکی با نگاهی به رویه قضایی

وقوع اشتباه در روند درمان ناباروری در محیط آزمایشگاهی و توسط هیات درمان محتمل است. درجه تاثیر اشتباهات نیز متفاوت است و برخی اشتباهات حیات و سلامت جنین یا اهداگیرنده و یا هر دو را به خطر می اندازد که به عبارتی اشتباهات مهم و اساسی است و برخی اشتباهات نیز قابل اغماض است و تاثیر چندانی بر حیات جنین، طفل و یا اهداگیرنده ندارد. با پذیرش تحقق اشتباه حین درمان ناباروری، در صورت بروز ضرر، نظام جبران خسارات قابل اعمال است؛ درحالیکه مطالبه خسارت معنوی در برخی مصادیق که منجر به بروز صدمات غیرعمدی مستوجب دیه به حیات و سلامت اهداگیرنده، جنین یا طفل شود، با تردید مواجه است. رویکرد مقنن در قانون مسئولیت مدنی جواز مطالبه خسارت معنوی است؛ اما تبصره ۲ماده ۱۴قانون آیین دادرسی کیفری مانع مطالبه خسارت معنوی در جرایم مستوجب دیه و تعزیرات منصوص شرعی است و وقوع اشتباه در صورتی که منجر به پرداخت دیه شود، امکان مطالبه خسارت معنوی را با تردید مواجه می نماید. رویه قضایی نیز در حال حاضر امکان مطالبه خسارت معنوی ناشی از بروز صدمات بدنی غیرعمدی مستوجب دیه را قابل مطالبه نمی داند؛ مگر اینکه خسارت معنوی ذیل ضرر و زیان مادی و جسمانی مطالبه گردد. مطالبه خسارت معنوی، به عنوان جبران خسارت مادی به مفهوم عام و در قالب وجه نقد و یا اموال و همچنین حمایت های روحی و روانی همچون روانکاوی امکان پذیر است. به علاوه اصلاح تبصره ۲ ماده ۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری در جهت مطالبه خسارت معنوی ناشی از حوادث پزشکی ضروری است. پیش بینی صندوق تامین خسارات (ازجمله جبران خسارت معنوی) ناشی از حوادث پزشکی نیز راه حل مطلوبی به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

اشتباه ، خسارت معنوی ، باروری های پزشکی ، رویه قضایی