تفسیرهای قضایی از جرم رابطه نامشروع تماسی و غیرتماسی

ابهام در مفهوم و دامنه شمول «روابط نامشروع» در ماده ۶۳۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)، به ویژه در خصوص رفتارهای غیرتماسی و مجازی، موجب برداشت های متعارض، تشتت رویه قضایی و کاهش پیش بینی پذیری حقوقی شده است. فقدان تعریف دقیق و معیارهای شفاف برای عنصر مادی جرم، خطر نقض اصل قانونی بودن جرم و مجازات و تعرض به حریم خصوصی را افزایش داده است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و بر اساس بررسی متون قانونی، منابع فقهی و آراء قضایی انجام شده است. نتایج نشان می دهد سه رویکرد اصلی در تفسیر ماده ۶۳۷ وجود دارد: رویکرد مضیق که دامنه ماده را محدود به تماس فیزیکی می داند؛ رویکرد موسع که تعاملات غیرتماسی با محتوای جنسی را نیز مشمول می داند؛ و رویکرد میانه که تحقق جرم را منوط به قصد مجرمانه و وجود قرائن خاص می کند. چالش های اثباتی در فضای دیجیتال، امکان تفسیرهای سلیقه ای و نبود نص صریح، موجب صدور آراء ناهمسان و خدشه به عدالت کیفری شده است. بر این اساس، اصلاح قانون، تدوین دستورالعمل های قضایی و آموزش تخصصی قضات برای تضمین حقوق فردی و انسجام رویه، ضروری است.

کلیدواژه ها:

رابطه تماسی ، رابطه غیرتماسی ، فضای مجازی ، رویه قضایی ، چالش های قانون گذاری