کالبدشناسی فعالیت سیاسی کارکنان دستگاه های اجرایی در ایران؛ محدودیت یا ممنوعیت؟

امکان انجام و مشارکت در فعالیت های سیاسی به عنوان حقی اساسی و در چارچوب حقوق سیاسی برای شهروندان در قانون اساسی به رسمیت شناخته شده است. با این حال، استثنائاتی بر حق اعمال این فعالیت ها در زمانی که فردی در استخدام دستگاه و نهاد اجرایی است وجود دارد. این مقاله با روشی توصیفی- تحلیلی و با بهره گیری از اسناد و منابع کتابخانه ای به تحلیل قواعد حقوقی حاکم بر فعالیت سیاسی کارکنان دستگاه های اجرایی و نحوه اعمال حقوق سیاسی شان پرداخته و در پی پاسخگویی به این سوال است که محدوده فعالیت سیاسی کارکنان اجرایی در نظام حقوقی ایران تا به کجاست؟ بررسی ها نشان می دهد شمول محدودیت ها یا ممنوعیت ها بسته به اینکه کارکنان با چه مرتبه ای و در چه سازمانی مشغول به کارند متغیر است و دامنه آن از محدودیت فعالیت ها در ساعات اداری تا ممنوعیت مطلق حتی خارج از ساعات اداری در نوسان است. قوانین در ایران در این خصوص پراکنده اند و تصریح به فعالیت های سیاسی مجاز در قوانین به منظور ممانعت از تحدید غیرقانونی حق فعالیت سیاسی افراد، موضوعیست که مورد توجه قانونگذار در ایران قرار نگرفته است. احصای شمول محدودیت ها بدون تفسیر قوانین مرتبط درکنار یکدیگر و درنظرگرفتن عموم و خصوص آن ها امکان پذیر نیست.

کلیدواژه ها:

Political activity ، executive staff ، executive bodies ، political rights ، elections ، فعالیت سیاسی ، کارکنان اجرایی ، دستگاه های اجرایی ، حقوق سیاسی ، انتخابات