تحلیل حقوقی ادله احراز صلاحیت در نظام گزینش ایران

مطابق قانون گزینش، مراجع گزینشی به عنوان یکی از مهم ترین مراجع تشخیصی، وظیفه احراز صلاحیت عقیدتی، سیاسی و اخلاقی افراد را در ساختار حاکمیتی برعهده دارند. این مراجع به منظور ایفای وظایف خود در تشخیص صلاحیت ملزم به استفاده از ادله موجب اطمینانی هستند که در ماده ۱۵ قانون گزینش بیان شده اند. با این حال، یکی از چالش های اساسی این است که محدوده این ادله تا کجاست و آیا این مراجع می توانند از طرق دیگری جز آنچه در ماده مذکور بیان شده جهت رد صلاحیت داوطلبان استفاده نمایند؟ در راستای نسبت سنجی طرق مذکور در ماده فوق با ادله اثبات دعوای مذکور در قوانین عام، ماهیت و محدوده ادله احراز صلاحیت در ماده ۱۵ قانون گزینش به صورت توصیفی-تحلیلی بررسی می گردد. فرضیه این است که با عنایت به اصل برائت، عدم صلاحیت و همچنین ماهیت عمومی این مراجع، صلاحیت این مراجع محدود به ماده مزبور بوده و نمی توانند از سایر ادله خارج از این ماده جهت رد صلاحیت داوطلبان بهره برداری نمایند.

کلیدواژه ها:

گزینش ، صلاحیت ، ادله ، قانون. ساختار حاکمیتی.