نظارت هیات رسیدگی به شکایات (قانون برگزاری مناقصات) بر قراردادهای اداری آسیب شناسی ساختار و صلاحیت

قراردادهای اداری به عنوان یکی از بستر­های عمده فساد در امور عمومی ذکر می­شوند. با توجه به تامین اعتبار قراردادهای اداری از بودجه عمومی و مبلغ بالای این قراردادها، مقامات اداری در انجام تصمیم اداری مربوطه تحت تاثیر منافع شخصی قرار می­گیرند. با توجه به افزایش کارایی و بهره­وری سازمان های اداری و ضرورت حمایت و تضمین حقوق شهروندان در مقابل سوء استفاده مقامات عمومی، نظارت بر قراردادهای اداری امری ضروری می­باشد. در این راستا مراجع نظارتی متعددی نظارت بر قراردادهای اداری را اعمال می­کنند که هیات رسیدگی به شکایات (قانون برگزاری مناقصات) یکی از آنها است. حال اینکه قراردادهای اداری دارای چه ویژگی هایی هستند که نظارت بر آن ها لازم می شود و هیات رسیدگی به شکایات (قانون برگزاری مناقصات) به عنوان یک مرجع اختصاصی نظارتی تا چه حدی می­تواند به اعمال نظارت بر قراردادهای اداری ­بپردازد و چالش های پیش رو این مرجع کجاست، موضوع مورد بحث مقاله حاضر می باشد که نگارندگان با ارجاع به نظام حقوقی ایران در صدد تبیین آن هستند. در این مقاله با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی به دنبال تجزیه و تحلیل موضوع هستیم. یافته­های این مقاله نشان می­دهد که نظارت این مرجع دارای آسیب­های ساختاری مانند عدم وجود نماینده قوه مقننه در هیات مذکور و برخی آسیب­های صلاحیتی چون، عدم صلاحیت نظارت بر معیارها و روش­های ارزیابی پیشنهادها است. در این راستا به نظر تدوین یک آیین نظارتی ویژه جهت نظارت این هیات بر قراردادهای اداری و تشریفات حاکم بر آن ضروری است.

کلیدواژه ها:

corruption ، Complaints Board (law on tenders) ، administrative contracts ، Supervision ، فساد ، قراردادهای اداری ، هیات رسیدگی به شکایات ، نظارت ، ساختار ، صلاحیت