اخلاق زدایی از جنایت ترحم آمیز: واکاوی جرم شناختی - فلسفی اتانازی غیرقابل ارادی نوزادان با تمرکز بر پرونده دکتر لئونارد آرتور

نوشتار حاضر به بررسی پدیده ای حساس و مناقشه برانگیز می پردازد که در آن به حیات نوزادانی که به دلیل ناتوانی های شدید یا شرایط درمان ناپذیر توانایی تصمیم گیری ندارند، به شکل عامدانه پایان داده می شود. این پژوهش در تلاقی میان فلسفه حقوق، اخلاق زیستی و جرم شناسی انتقادی، به تحلیل چندبعدی اتانازی ترحم آمیز می پردازد و می کوشد فراتر از دوگانه های سنتی اخلاقی - حقوقی، به فهم پیچیدگی های آن برسد. مطالعه موردی اصلی مقاله، پرونده جنجالی دکتر لئونارد آرتور در بریتانیاست که سال ۱۹۸۱ به اتهام قتل عمد نوزادی با معلولیت شدید متهم و در نهایت تبرئه شد. این محاکمه، بحث های گسترده ای را در سطح عمومی و دانشگاهی برانگیخت و به پرسش هایی بنیادین درباره نیت، رنج، کرامت و مسئولیت کیفری در تصمیم گیری های پایان زندگی دامن زد. مقاله با روش نظری - تحلیلی و با بهره گیری از متون فلسفی، اسناد حقوقی، منابع اخلاق پزشکی و نظریه های جرم شناسی، در پنج بخش تنظیم شده است: مبانی نظری؛ تحلیل فلسفی قتل از سر ترحم؛ دیدگاه های جرم شناختی درباره انحراف و مسئولیت؛ تحلیل موردی محاکمه آرتور؛ و جمع بندی انتقادی. یافته ها نشان می دهد حقوق کیفری کلاسیک، توان درک و داوری درباره این وضعیت اخلاقی را ندارد. مرز میان قتل و شفقت، سیال و زمینه مند است و نادیده گرفتن تجربه زیسته پزشکان و مراقبان، فهم ما را ناقص می کند. مقاله بر بازسازی هنجاری مفهوم مسئولیت کیفری و ضرورت رهیافتی میان رشته ای و زمینه محور در تحلیل چنین کنش های اخلاقی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

اتانازی ، اخلاق زیستی ، پروتکل گرونینگن ، جرم شناسی ، دکتر لئونارد آرتور ، شفقت ، فلسفه حقوق ، کرامت انسانی ، مسئولیت کیفری ، نوزادان