همسانی و ناهمسانی تجربه های زنان شاغل در بنگاه های تولیدی (مورد مطالعه: شهرک صنعتی خیرآباد ورامین)

زمینه و هدف: در دوران معاصر، حضور زنان در بازار کار و به ویژه فعالیت های تولیدی افزایش چشمگیری یافته است. این در حالی است که ابعاد مختلف نابرابری ها و چالش های شغلی در محیط های کاری برای زنان شاغل جریان دارد. هدف مطالعه حاضر، واکاوی تجربه های اشتغال زنان در کارخانه ها و کارگاه های تولیدی است. روش و داده ها: در این راستا، روش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی به کار گرفته شده و داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۴ زن شاغل گردآوری شده اند. مصاحبه ها تا زمان اشباع نظری ادامه پیدا کرد. تحلیل داده ها به شیوه تحلیل مضمون و با استفاده از روش کلایزی صورت گرفته است. یافته ها: یافته ها بر چهار مضمون اصلی متمرکز است: ۱) تجربه تبعیض و عدم تبعیض در دستمزد، ۲) انواع خشونت، ۳) بهره کشی و ۴) مواجهه با بیگانگی. زنان با چالش هایی نظیر تبعیض مزدی، تجربه انواع خشونت (روانی، کلامی و جنسی، جسمی و شرایط نامناسب محیط کار)، شرایط نامناسب محیط کار، بهره کشی و بیگانگی نسبت به کار و همکاران مواجه اند. تفاوت چشمگیر میان تجربه زنان در کارخانه ها و کارگاه ها مشاهده شد؛ کارخانه ها ساختار رسمی تر و نظارت قانونی بیشتری دارند، درحالی که کارگاه ها محیطی غیررسمی با شفافیت پایین در پرداخت و وابستگی به روابط شخصی هستند که تبعیض جنسیتی در آن ها شدیدتر است. بحث و نتیجه گیری: براساس نتایج، تفاوت میان محیط های کارگاهی و کارخانه ای منجر به شکل گیری تجربه های شغلی متنوعی در میان زنان شده است. درحالی که بخشی از مشارکت کنندگان تبعیض مزدی یا بیگانگی شغلی را گزارش نکرده اند، تجربه بهره کشی به عنوان یک مولفه مشترک در میان آنان مطرح بود. پیام اصلی: تجربه شغلی زنان در بنگاه های تولیدی تحت تاثیر ساختار سازمانی است؛ کارخانه ها با نظارت رسمی تر چالش ها را کاهش می دهند، درحالی که کارگاه ها به دلیل روابط غیررسمی و کمبود شفافیت، تبعیض مزدی و بهره کشی بیشتری را تجربه می کنند.

کلیدواژه ها:

بنگاه های خصوصی ، تجربه زیسته ، چالش های محیط کار ، زنان شاغل ، شهرک صنعتی خیرآباد