تکنولوژی و دیجیتالی شدن و تاثیر آن بر زندگی شهری

با تغییرات رخ داده در دهه های گذشته و پیشرفت فزاینده تکنولوژی، واضح است که آینده از آن شهرهای هوشمند است و اینگونه شهری نیازمند به شهروند هوشمند است. شهروندان باید بیاموزند که چگونه با تغییرات هم نوا شده و پا به پای تکنولوژی خود را ارتقا دهند. فضای شهری، بستری است که روابط اجتماعی و حیات مدنی در آن جریان می یابد. شهر هوشمند با پیاده سازی اقتصاد هوشمند، زیرساخت و ارتباطات، هوشمند حمل ونقل شهری، هوشمند انرژی، هوشمند امنیت، هوشمند سلامت، هوشمند کسب وکار، هوشمند و حتی شهروند هوشمند به وجود می آید. باتوجه به ابعاد مختلف شهر هوشمند و تاثیرات چشمگیر پیاده سازی آن در شهرها با گذر زمان تغییراتی در کیفیت زندگی شهروندان پدید خواهد آمد. ICT نقش مهمی در ارتباط بین ذی نفعان شهری و انگیزه بخشی به تداوم ارتباط بین آن ها به وجود می آورد. همچنین در مدیریت چند بعدی و پیچیده شهری و حمایت از تصمیم گیری مدیران شهری بسیار مهم می باشد. از جهتی دیگر فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرها را متصل می کند. وقتی فناوری با شهر درهم می آمیزد به تعادلی می رسد که روند رو به رشدش شکلی تکاملی به خود می گیرد. رویکرد تکنولوژیک در شهر قرن بیست و یکم نمی تواند جایگزین قاطع ساختار فیزیکی و کالبدی باشد بلکه ساختاری است که از هماهنگی بین فضای مجازی و واقعی به وجود آمده است. توقع و انتظار اینکه این شهر به طور کامل از محدودیت زمان و مکان فراتر رود گمراه کننده است چون بافت کالبدی مکان هنوز برای شیوه زندگی بشر مهم است و اتفاقات و رویدادها یا به طور کامل و یا بخشی از آن ها در کالبد رخ می دهد و کالبد همواره جایگاه قابل توجه و اعتنای خود را خواهد داشت حتی اگر این نقش متفاوت شود.

کلیدواژه ها:

شهر هوشمند ، شهر الکترونیک ، ICT ، مدیریت شهری ، شهروند هوشمند