بررسی تاثیرات ظرفیت های معماری ایرانی اسلامی با بکارگیری مصالح نوین در راستای تحقق معماری پایدار

امروزه اهمیت انتخاب و استفاده صحیح مواد، مصالح و متریال ها در ساختمان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پیشرفت فناوری های جدید و استفاده از مصالح نوین هماهنگ با طبیعت بستر می تواند نقش بسزایی بر سلامتی و حفظ محیط زیست ایفا کند. استفاده از مصالح هوشمند که مطابق با تغییرات اقلیمی و شرایط محیطی واکنش نشان داده و رنگ و شکل خود را طبق نیاز محیط تغییر می دهند و به طور کامل با محیط پیرامون خود در تبادل هستند تاثیر چشم گیری در بالارفتن عمر مفید ساختمان و کاهش آسیب های اکولوژیکی و در نتیجه حفظ منابع طبیعی خواهد داشت لذا بحث توسعه پایدار یکی از مهمترین مباحث در همه زمینه ها تبدیل شده است. در این میان معماری سنتی ایران - اسلامی را می توان تبلور معماری پایدار دانست و این پایداری را می توان در همه اقلیم ها مشاهده کرد که به صورت معمارانه هوشمندانه و با مصالح بوم آورد به بهترین نحو با محیط زیست پیرامون خود تلفیق شده و با کمترین میزان استفاده از سوخت فسیلی بهترین نتیجه را فراهم می آورد. در این مقاله سعی داریم تا با بررسی مصالح نوین و عناصر معماری سنتی ایرانی شیوه های جدید از معماری پایدار ایرانی ارائه دهیم تا ماهیتی سازگارتر با محیط زیست، فرهنگ و اقلیم خود داشته باشیم.

کلیدواژه ها:

معماری سنتی ایرانی - اسلامی ، معماری پایدار ، معماری هوشمند ، مصالح نوین