مروری بر پژوهش های صورت گرفته در حوزه خوردگی آرماتور در بتن مسلح به علت نفوذ یون کلراید و راهکارهای پیشگیری و تعمیر آن

یکی از عوامل مهم خوردگی آرماتور در بتن مسلح یون کلرید می باشد که در محیط های دریایی و یا در مجاورت محل هایی که از گاز کلر استفاده می شود به چشم می خورد. نفوذ کلراید به داخل بتن و تجمع آن اطراف میلگرد باعث می شود مقدار قلیاییت محیط بتن کاهش یابد و در نتیجه لایه محافظ میلگرد از بین رفته و کم کم شروع به خوردگی نماید و در نهایت منجر به تخریب سازه گردد. دوره نفوذ کلر به بتن را دوره شروع و دوره خوردگی آرماتور را دوره انتشار می نامند که تمامی برنامه ریزی ها و روش های موجود در دوره شروع و قبل از خوردگی آرماتور دوره انتشار می بایست انجام گردد. نگرانی های اخیر در مورد پایداری و استفاده بیش از حد بتن، افزایش گاز CO۲ و اثرات زیست محیطی زیادی به همراه داشته که در صورت تعمیر سازه های بتنی این اثرات بیشتر خواهد شد. برای جلوگیری از این اثرات می بایست راه کارهایی جهت جایگزینی سیمان و یا پیشگیری از خوردگی به وسیله عوامل محیطی مورد بررسی قرار گیرد. همچنین در بسیاری از کشورها به دلیل کمبود آب شیرین و ماسه رودخانه از آب دریا و شن و ماسه دریایی به عنوان جایگزین برای تهیه بتن در جهت توسعه پایدار صنعت ساختمان استفاده می کنند ولی محتوای کلر بالا در آن عمر مفید سازه های بتنی را کوتاه می کند که این مشکل را نیز می توان با اضافه نمودن مواد افزودنی مانند متاکائولین، نیتریت سدیم و غیره بهبود بخشید. مواد پوزولانی زیادی در طرح اختلاط بتن با دوزهای متفاوت مورد مطالعه و آزمایش قرار گرفته که هر کدام اثرات مثبت و منفی بر نفوذ کلر به بتن داشته اند. در این مقاله سعی شده است از شبیه سازی های انجام شده در حوزه نفوذ کلر به سازه بتن مسلح تا مباحثی درباره افزودنی های استفاده شده در طرح اختلاط بتن شامل مواد میکرو و نانو جهت جلوگیری از خوردگی و همچنین راهکارهای حفاظت کاتدی بررسی گردد.

کلیدواژه ها:

نفوذ کلر ، بتن مسلح ، افزودنی های بتن ، مواد پوزولانی ، توسعه پایدار ، تعمیر و نگهداری