موانع و تسهیل کننده های حضور زنان در مدیریت و رهبری باشگاه ها و فدراسیون های ورزشی

با وجود گسترش چشمگیر مشارکت زنان در ورزش قهرمانی و همگانی طی دهه های اخیر، نمایندگی آنان در پست های تصمیم گیری و رهبری باشگاه ها و فدراسیون های ورزشی در ایران و جهان همچنان به طور نامتناسبی پایین است. این پژوهش ترکیبی، مرور گسترده ای از ادبیات داخلی و بین المللی را با داده های کمی اصلی حاصل از پرسشنامه محقق ساخته تلفیق می کند. ابزار پژوهش میان ۱۸۰ نفر از مدیران زن، نایب رئیسان، کارشناسان دانشگاهی و ذی نفعان سازمان های ورزشی ایران توزیع شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و از طریق آمار توصیفی، آزمون پایایی و آزمون رتبه بندی فریدمن تحلیل گردید. نتایج نشان داد موانع سازمانی بالاترین اهمیت را دارند (میانگین ۴/۲۲) و پس از آن موانع فرهنگی، اقتصادی، خانوادگی، رسانه ای و فردی قرار می گیرند. در میان تسهیل کننده ها، سیاست های سهمیه بندی جنسیتی رتبه نخست را به خود اختصاص داد (میانگین ۴/۱۸) و پس از آن برنامه های آموزش و منتورینگ، شفافیت سازمانی، حمایت خانوادگی، پوشش رسانه ای برابر و تغییر نگرش فرهنگی قرار گرفتند. بخش ویژه ای به طور عمیق نقش دوگانه رسانه ها در تقویت کلیشه های جنسیتی یا تسهیل تغییر نگرش های عمومی و سازمانی را بررسی می کند. ارزیابی تطبیقی سیاست های سهمیه بندی اجراشده توسط کمیته بین المللی المپیک، فیفا، نروژ، اسپانیا، استرالیا و ایران نشان می دهد سهمیه های الزام آور همراه با مکانیسم های اجرایی، نتایج قوی تری نسبت به اهداف داوطلبانه به همراه دارند. پژوهش با پیشنهادهای چندسطحی و عملی برای سیاست گذاران و سازمان های ورزشی ایران به پایان می رسد و هم شواهد تجربی مختص بافت ایران و هم بینش های متاثر از تجربیات جهانی را به مجموعه دانش موجود در حوزه برابری جنسیتی در حکمرانی ورزشی می افزاید.

کلیدواژه ها:

مدیریت ورزشی ، سقف شیشه ای ، سهمیه بندی جنسیتی ، رسانه و تغییر نگرش ، موانع ، تسهیل کننده ها ، فدراسیون های ورزشی.