نقش فناوری های نوین در آموزش تربیت بدنی در مدارس

تحولات سریع فناوری اطلاعات و ارتباطات در دهه های اخیر، شیوه های آموزش و یادگیری را در نظام های آموزشی دستخوش تغییر کرده است. تربیت بدنی نیز به عنوان یکی از بخش های مهم نظام تعلیم و تربیت، از این تحولات تاثیر پذیرفته و استفاده از فناوری های نوین می تواند زمینه های جدیدی را برای آموزش مهارت های حرکتی، ارزیابی عملکرد دانش آموزان، افزایش انگیزه و بهبود کیفیت یادگیری فراهم کند. فناوری هایی مانند فیلم های آموزشی، نرم افزارهای ورزشی، سامانه های آموزش مجازی، تلفن همراه، ابزارهای پوشیدنی، واقعیت مجازی، واقعیت افزوده و هوش مصنوعی می توانند در کنار روش های سنتی، فرایند آموزش تربیت بدنی را متنوع تر و داده محورتر کنند. در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش نیز بر ارتقای کیفیت تعلیم و تربیت با استفاده هوشمندانه از فناوری های نوین تاکید شده است (شورای عالی انقلاب فرهنگی، ۱۳۹۰). با وجود این، استفاده از فناوری در تربیت بدنی با چالش هایی همچون کمبود زیرساخت های فنی، نابرابری دسترسی دانش آموزان، کمبود مهارت فناورانه برخی معلمان، مشکلات اینترنتی و سخت افزاری و احتمال کاهش فعالیت حرکتی واقعی روبه رو است. پژوهش های انجام شده در ایران نیز نشان می دهند که استفاده اثربخش از فناوری در تربیت بدنی نیازمند توانمندسازی معلمان، تامین تجهیزات، طراحی محتوای مناسب و سیاست گذاری هماهنگ است (یاراحمدی، هنری و شعبانی نیا، ۱۴۰۲؛ قنبری کردیجانی، محمودی و علی دوست قهفرخی، ۱۴۰۴). بنابراین، فناوری نباید جایگزین فعالیت بدنی شود، بلکه باید به عنوان ابزاری برای افزایش کیفیت، جذابیت و اثربخشی آموزش تربیت بدنی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی ، فناوری های نوین ، آموزش و پرورش ، آموزش مجازی ، هوش مصنوعی.