مولتیپل اسکلروزیس و سارکوپنی: مقایسه شیوع سارکوپنی و شاخص های عضلانی در افراد مبتلا به MS و افراد سالم

زمینه: سارکوپنی با کاهش توده و/یا عملکرد عضلات اسکلتی مشخص می شود و با پیامدهای نامطلوب سلامت همراه است. با توجه به ضعف عضلانی، کاهش فعالیت بدنی و اختلال عملکرد حرکتی در مولتیپل اسکلروزیس (MS)، احتمال بروز زودتر اختلالات مرتبط با سارکوپنی در این بیماران مطرح شده است (Cruz-Jentoft et al., ۲۰۱۹).هدف: هدف این مطالعه مقایسه شیوع سارکوپنی و شاخص های مرتبط با توده، قدرت و عملکرد عضلانی در افراد مبتلا به MS و افراد سالم بود.روش ها: در این مطالعه مقطعی، ۴۰ زن مبتلا به MS و ۳۰ فرد سالم بررسی شدند. ارزیابی سارکوپنی بر اساس چارچوب EWGSOP۲ و با استفاده از شاخص های قدرت عضلانی، توده عضلانی و عملکرد فیزیکی انجام شد. قدرت گرفتن دست، آزمون پنج بار برخاستن از صندلی (۵STS)، شاخص توده عضلانی اسکلتی (SMI)، قدرت اندام تحتانی و آزمون شش دقیقه راه رفتن (۶MWT) از متغیرهای اصلی مطالعه بودند.یافته ها: در گروه MS، قدرت گرفتن دست (۳۲.۷ در برابر ۳۸.۲ کیلوگرم)، SMI (۶.۸۶ در برابر ۷.۲۰ کیلوگرم بر متر مربع)، قدرت پرس پا (۱۰۵.۶ در برابر ۱۴۹.۵ کیلوگرم) و مسافت ۶MWT (۴۴۱ در برابر ۶۳۲ متر) کمتر از گروه سالم بود. همچنین ۵٪ از بیماران کاهش قدرت اندام فوقانی، ۷٪ کاهش عملکرد اندام تحتانی و ۱۵٪ توده عضلانی پایین داشتند؛ بااین حال، تنها ۵٪ معیارهای تشخیصی سارکوپنی را احراز کردند.نتیجه گیری: افراد مبتلا به MS، به ویژه در شاخص های مرتبط با اندام تحتانی، عملکرد عضلانی ضعیف تری نسبت به افراد سالم نشان دادند. استفاده از آزمون های اندام تحتانی در کنار معیارهای استاندارد EWGSOP۲ می تواند ارزیابی سارکوپنی در این بیماران را حساس تر کند.

کلیدواژه ها:

مولتیپل اسکلروزیس ، سارکوپنی ، قدرت عضلانی ، توده عضلانی ، EWGSOP۲ ، عملکرد فیزیکی