ورزش در تراز جمهوری اسلامی ایران از منظر رهبر شهید انقلاب اسلامی

ورزش در جمهوری اسلامی ایران صرفا عرصهای برای رقابت، سرگرمی یا تولید درآمد نیست؛ بلکه میتواند همزمان نهادی برای سلامت عمومی، تربیت اخلاقی، عدالت اجتماعی، شکلدهی هویت ملی و تقویت ارتباطات فرهنگی باشد. مسئله این پژوهش، تبیین مولفههای ورزش در تراز جمهوری اسلامی ایران با تمرکز بر منظومه فکری و مدیریتی شهید آیتالله سیدابراهیم رئیسی است. هدف آن است که روشن شود چگونه میتوان میان ورزش همگانی، ورزش قهرمانی، منش پهلوانی، عدالت در دسترسی، سرمایه اجتماعی و دیپلماسی ورزشی پیوند برقرار کرد، بیآنکه ورزش به ابزار تبلیغاتی یا فعالیتی تجاریمحور فروکاسته شود. پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی تحلیلی انجام شده و از تحلیل مضمون اسناد بهره میگیرد. در این چارچوب، اسناد بالادستی جمهوری اسلامی، قوانین مرتبط با ورزش ،بیانیه گام دوم انقلاب، مبانی قرآنی و روایی، دیدگاههای رسمی درباره ورزش و جوانان، و اسناد و گزارشهای قابل بررسی درباره دولت سیزدهم بهعنوان جامعه اسنادی در نظر گرفته شدهاند. یافتههای تحلیلی نشان میدهد که الگوی مطلوب ورزش در این چارچوب بر هشت محور به هم پیوسته استوار است: عدالت در توزیع امکانات؛ گسترش فعالیت بدنی و پیشگیری؛ قهرمانی بهمثابه منبع هویت و امید؛ اخلاق و معنویت؛ ورزشکار بهعنوان سفیر فرهنگی؛ دیپلماسی ورزشی؛ حکمرانی شفاف و پاسخگو؛ و پیوند ورزش با جوانان و تمدنسازی .درباره عملکرد دولت سیزدهم، پژوهش از عددسازی یا نسبت دادن نقلقولهای فاقد ماخذ دقیق پرهیز میکند و میان «دیدگاه مستند» و «استنباط پژوهشگر» تمایز میگذارد. نتیجه اصلی آن است که ورزش در تراز جمهوری اسلامی، یک منظومه تربیتی و حکمرانی است که موفقیت آن با تعداد مدال یا ساخت اماکن بهتنهایی سنجیده نمیشود؛ بلکه به میزان دسترسی عادلانه، سلامت، اخلاق، مشارکت اجتماعی، اعتماد عمومی و توانایی ورزش در بازنمایی عزت فرهنگی کشور وابسته است. تحقق این الگو نیازمند تقسیم کار روشن میان دولت، وزارت ورزش، آموزشوپرورش، دانشگاهها، فدراسیونها، رسانهها، بخش خصوصی و سازمانهای مردمنهاد است.

کلیدواژه ها:

ورزش در تراز جمهوری اسلامی ، شهید آیتالله رئیسی ، عدالت ورزشی ، منش پهلوانی ، سرمایه اجتماعی ، دیپلماسی ورزشی