معنای زندگی و حادثه عاشورا

یکی از مباحث جذاب فلسفه دین در جهان معاصر بحث در معنای زندگی است. این بحث در قرن بیستم، پس از عصر صنعتی شدن جوامع،توسط فیلسوفان تحلیلی و اگزیستانسیالیست مطرح شده است.اساسا پرسش از معنا یکی از ویژگی های منحصر به فرد انسان است.انسان همواره خود را در معرض چراهای پی در پی میبیند. چرا رنج؟ چرا بیماری؟ چرا مرگ؟ و... .و طبیعی است که چگونگی پاسخگویی به این چراها میتواند مسیر و جهت زندگی فرد را تغییر دهد .به زندگیش معنا دهد،و یا آن را در ورطه ی خطرناک بی معنایی و پوچی قرار دهد .ابندا این سوال مطرح میشود که آیا میتوان در زندگی به معنایی نجات بخش دست یافت؟ این معنا چیست؟و چه کمکی به حیات فرد میکند؟آیا پاسخ هایی که تاکنون در ین زمینه ارائه شده میتوانند پاسخ نهایی به این سوال باشند؟ آیا این پاسخ ها جامع اند و ما را از بررسی های جدید بی نیاز میکنند؟ چه پاسخی میتوان ارائه داد که کاملتر و جامع تر از پاسخ های پیشین باشد؟در این نوشتار پس از ذکر اجمالی دیدگا های مربوط به موضوع معنای زندگی،به تحلیل این مهم در واقعه عاشورا میپردازیم. به نظر میرسد که مولفه های بسیاری چون مرگ اندیشی و آخرت اندیشی و توجه به خداوند در این واقعه وجود دارند که جملگی زندگی را سعادتمندانه و یا به تعبیری معنا دار میکنند

کلیدواژه ها:

معنای زندگی ، عاشوارا ، امام حسین ، خدا ، آخرت ، سعادت