تاثیر چرخه ی رشد و تاریخ تولد بر کارکرد اجرایی سرد، خودکارآمدی و جهت گیری هدف در کودکان: آیا دیرتر به دنیا آمدن یک مزیت پنهان است؟

هدف پژوهش حاضر، تاثیر سن نسبی بر عملکرد شناختی، عزت نفس و انگیزه پیشرفت کودکان بود.‎ ‎پژوهش حاضر علی مقایسه ای و میدانی بود. جامعه آماری پژوهش متشکل از ۲۷۶ دانش آموز مقطع دوم ابتدایی شهر بابل که در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ مشغول به تحصیل بودند. نمونه گیری به صورت در دسترس بر اساس معیارهای ورود به مطالعه و به صورت هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش جهت گردآوری اطلاعات، پرسشنامه های جمعیت شناختی وعزت نفس کودکان، انگیزه پیشرفت کودکان و آزمون آدمک گودیناف کودکان برای تعیین عملکرد شناختی بود. برای تحلیل داده ها از آزمون های کروسکال والیس و یومن ویتنی استفاده شده است. یافته ها نشان داد میانگین عزت نفس، انگیزه پیشرفت و عملکرد شناختی در کودکان با افزایش اثرسن نسبی به طور معناداری افزایش یافت (۰۵/۰p<‎) و کودکانی که در نیمه دوم سال تحصیلی و کوارتر سوم (مهر، آبان و آذرماه) متولد شده اند نسبت به کودکانی که در نیمه اول سال (کوارتر های اول و دوم سال شمسی) متولد شده اند دارای میانگین عزت نفس، انگیزه پیشرفت و عملکرد شناختی بالاتری می باشند. سن نسبی‎ ‎به تفاوت های سنی دانش آموزان در یک کلاس اشاره دارد که می تواند بر جنبه های مختلف توسعه تحصیلی، از جمله عملکرد شناختی و انگیزه عاطفی-انگیزشی، تاثیرگذار باشد‎.‎ برای کاهش اثرات منفی نابرابری های آموزشی، پیشنهاد می شود سیاست های آموزشی شامل گروه بندی انعطاف پذیر، تاخیر اختیاری در ورود به مدرسه‎ ‎و برنامه های حمایت روان شناختی در نظر گرفته شود‎.‎

کلیدواژه ها:

فصل تولد ، اثر سن نسبی ، آدمک گودیناف