طراحی الگوی استعدادیابی چندگانه در مدارس فراتر از یک مسابقه ی سالانه

استعدادیابی ورزشی یکی از مهم ترین راهبردهای توسعه ی ورزش قهرمانی و همگانی در جوامع مختلف محسوب می شود. امروزه این موضوع اثبات شده است که مسیر ورزش قهرمانی کشورها از نظام آموزش و پرورش آن می گذرد. با این حال، نظام کنونی استعدادیابی در آموزش وپرورش ایران عمدتا به مسابقات سالانه ی دانش آموزی محدود شده است که بسیاری از استعدادهای بالقوه را نادیده می گیرد. پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی «استعدادیابی چندگانه» در مدارس انجام شده است؛ الگویی که فراتر از یک رویداد رقابتی سالانه، فرایندی مستمر، جامع و چندبعدی را برای شناسایی و پرورش استعدادهای ورزشی دانش آموزان در سه سطح دبستان، متوسطه ی اول و متوسطه ی دوم ارائه می دهد. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و پژوهش های پیشین، الگویی عملیاتی شامل سه مرحله ی «قابلیت های بنیادی، قابلیت های ساختاری و پیامد استعدادیابی» را تبیین می کند. نتایج نشان می دهد که استعدادیابی ورزشی فرایندی چندبعدی است که به عوامل جسمانی، روانی، مهارتی، ژنتیکی و محیطی وابسته می باشد و اجرای موفق آن نیازمند برنامه ریزی راهبردی، آموزش معلمان، آگاه سازی والدین، تخصیص امتیازات ویژه، استعدادیابی هوشمند، برگزاری مسابقات هدفمند و تامین مالی پایدار است.

کلیدواژه ها:

استعدادیابی ورزشی ، آموزش و پرورش ، مدارس ، دانش آموزان ، تربیت بدنی