بررسی مروری پاسخ های قلبی عروقی و هورمونی به تمرینات تناوبی پرفشار‎(HIIT)‎ در ورزشکاران ورزش های استقامتی

تمرینات تناوبی پرفشار (HIIT) در دو دهه ی اخیر به عنوان روشی زمان کارآمد برای بهبود آمادگی جسمانی و کاهش عوامل خطر بیماری های قلبی عروقی مورد توجه فیزیولوژیست های ورزشی قرار گرفته است، اما پاسخ های قلبی عروقی و به ویژه هورمونی ناشی از آن در ورزشکاران استقامتی همچنان با یافته های ناهمسو و پراکنده در ادبیات پژوهشی همراه است. با توجه به نقش محوری این پاسخ ها در سازگاری با تمرین، پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی، و بهینه سازی عملکرد ورزشی، شناخت دقیق تر مکانیسم ها و عوامل موثر بر آن ها ضرورتی انکارناپذیر دارد. هدف پژوهش حاضر مرور و تحلیل شواهد موجود درباره ی پاسخ های قلبی عروقی و هورمونی به تمرینات تناوبی پرفشار در ورزشکاران ورزش های استقامتی است. یافته ها نشان می دهد تمرینات تناوبی پرفشار با افزایش معنی دار VO₂max، بهبود تغییرپذیری ضربان قلب، عملکرد اندوتلیال و مولکول های چسبان عروقی، به تقویت سیستم قلبی عروقی می انجامد. در حیطه ی هورمونی، افزایش حاد کورتیزول، کاتکول آمین ها و هورمون رشد پس از جلسات تمرین، و بهبود تدریجی نسبت تستوسترون به کورتیزول و حساسیت انسولینی در دوره های طولانی تر مشاهده شده است. با این حال، بزرگی این پاسخ ها به شدت، مدت، نوع ریکاوری و ویژگی های فردی وابسته است و فردی سازی پروتکل را ضروری می سازد.

کلیدواژه ها:

پاسخ های قلبی عروقی ، هورمونی ، تمرینات تناوبی پرفشار‎(HIIT)‎ ، ورزشکاران ورزش های استقامتی.