ارزیابی آمادگی دانشگاه ها برای گذار به اماکن ورزشی سبز و هوشمند در راستای تحقق توسعه پایدار

گذار دانشگاه ها به سمت اماکن ورزشی سبز و هوشمند، یکی از الزامات مهم در مسیر تحقق توسعه پایدار و ارتقای بهره وری منابع در محیط های دانشگاهی است. با توجه به مصرف قابل توجه انرژی و آب، تولید پسماند و پیچیدگی بهره برداری از اماکن ورزشی، آمادگی دانشگاه ها برای این گذار پیش از اجرای اقدامات فناورانه و سرمایه گذاری های زیرساختی، اهمیت ویژه ای دارد. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی آمادگی دانشگاه ها برای گذار به اماکن ورزشی سبز و هوشمند در راستای تحقق توسعه پایدار است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، کیفی و مبتنی بر مرور اسنادی است. داده های پژوهش از طریق بررسی و تحلیل منابع علمی شامل کتاب ها، مقالات پژوهشی و مروری و اسناد علمی مرتبط با توسعه پایدار، دانشگاه سبز، مدیریت سبز، اماکن ورزشی پایدار، هوشمندسازی و آمادگی سازمانی گردآوری و به صورت کیفی تحلیل و تلفیق شدند. یافته های پژوهش نشان داد که آمادگی دانشگاه ها برای این گذار ماهیتی چندبعدی دارد و در هشت بعد اصلی شامل راهبرد و سیاست گذاری، رهبری و حمایت مدیریتی، منابع مالی و اقتصادی، زیرساخت فیزیکی و محیطی، فناوری و زیرساخت دیجیتال، منابع انسانی و شایستگی ها، فرهنگ سازمانی و مشارکت ذی نفعان، و پایش و بهبود مستمر قابل تبیین است. نتایج نشان می دهد که تحقق اماکن ورزشی سبز و هوشمند صرفا به استقرار فناوری های نوین وابسته نیست، بلکه نیازمند هم راستایی سیاست ها، منابع، زیرساخت ها، توانمندی نیروی انسانی و فرهنگ سازمانی است. بر این اساس، ارزیابی آمادگی می تواند به عنوان مبنایی برای شناسایی شکاف های موجود، تعیین اولویت های مداخله و طراحی مسیر گذار مرحله ای دانشگاه ها به سمت اماکن ورزشی سبز و هوشمند مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، دانشگاه سبز ، اماکن ورزشی سبز ، اماکن ورزشی هوشمند ، آمادگی سازمانی ، مدیریت سبز ، هوشمندسازی