ارزیابی اصیل در آموزش مجازی: فراتر از نمره؛ طراحی نظام سنجش عملکرد مبتنی بر پروژه و حل مسئله در دوره پسا جنگ
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 121
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICMRE08_045
تاریخ نمایه سازی: 27 مهر 1405
چکیده مقاله:
ارزیابی اصیل، یکی از رویکردهای نوین سنجش آموزشی است که با تاکید بر عملکرد واقعی دانش آموزان، جایگزینی مناسب برای ارزشیابی های سنتی و نمره محور به شمار می رود. هدف این مقاله، بررسی جایگاه ارزیابی اصیل در آموزش مجازی و تبیین اصول طراحی نظام سنجش عملکرد مبتنی بر پروژه و حل مسئله در دوره پسا جنگ است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه بررسی منابع علمی، اسناد آموزشی و مطالعات داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که آزمون های سنتی در آموزش مجازی با محدودیت هایی مانند دشواری سنجش عملکرد واقعی، احتمال تقلب، ناتوانی در ارزیابی مهارت های پیچیده و تاکید بیش از حد بر نمره روبه رو هستند. در مقابل، ارزیابی اصیل با بهره گیری از پروژه های آموزشی، فعالیت های مسئله محور، پوشه کار، خودارزیابی، همتایابی و بازخوردهای تکوینی، امکان سنجش جامع دانش، مهارت، نگرش و شایستگی های یادگیرندگان را فراهم می کند. همچنین نتایج نشان داد که یادگیری مبتنی بر پروژه و یادگیری مبتنی بر حل مسئله، نقش موثری در توسعه تفکر انتقادی، خلاقیت، مسئولیت پذیری، همکاری، پژوهش و کاربرد دانش در موقعیت های واقعی دارند. در دوره پسا جنگ، استقرار نظام ارزشیابی عملکردمحور می تواند به کاهش افت یادگیری، افزایش انگیزش تحصیلی، ارتقای کیفیت آموزش و بازسازی فرایندهای یادگیری کمک کند. بر این اساس، بازنگری در سیاست های ارزشیابی، توانمندسازی معلمان، طراحی معیارهای استاندارد سنجش عملکرد و بهره گیری هدفمند از فناوری های آموزشی، از مهم ترین الزامات تحقق ارزیابی اصیل در مدارس محسوب می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
گیتا آقابابا
دانشجوی کارشناسی راهنمایی و مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی ارومیه
مبین ملکی فرد
فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، دانشگاه کردستان
سما مالکی چونقرالوی یکان
دانشجوی کارشناسی راهنمایی و مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی ارومیه
میر عرفان میری ریکان
فارغ التحصیل کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه شهید رجایی ارومیه