رابطه خودکارآمدی و اعتماد به نفس با بروز رفتارهای خلاقانه در انجام تکالیف دانش آموزان دوره ابتدایی

خلاقیت در انجام تکالیف درسی یکی از شاخص های مهم یادگیری فعال و موثر در دوره ابتدایی است و تحت تاثیر عوامل روان شناختی متعددی قرار دارد. در این میان، خودکارآمدی و اعتماد به نفس به عنوان دو مولفه اساسی شخصیت، نقش مهمی در افزایش انگیزه، مشارکت فعال، پشتکار و نوآوری دانش آموزان ایفا می کنند. هدف این مقاله، بررسی رابطه خودکارآمدی و اعتماد به نفس با بروز رفتارهای خلاقانه در انجام تکالیف دانش آموزان دوره ابتدایی است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه منابع کتابخانه ای و تحلیل یافته های پژوهش های مرتبط انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که دانش آموزانی که از خودکارآمدی و اعتماد به نفس بالاتری برخوردارند، در حل مسائل، انتخاب راهبردهای متنوع، ارائه ایده های جدید و انجام خلاقانه تکالیف عملکرد مطلوب تری دارند. همچنین، محیط آموزشی حمایت کننده، بازخوردهای توصیفی، تکالیف مسئله محور، روش های تدریس فعال و مشارکتی و مشارکت خانواده در فرایند یادگیری، از مهم ترین عوامل تقویت این ویژگی ها محسوب می شوند. در مقابل، پایین بودن خودکارآمدی و اعتماد به نفس می تواند موجب کاهش انگیزش، ترس از شکست، وابستگی به دیگران و استفاده از شیوه های کلیشه ای در انجام تکالیف شود. بر اساس یافته های این مقاله، توجه به ابعاد روان شناختی یادگیری در کنار برنامه ریزی آموزشی مناسب، می تواند زمینه رشد خلاقیت، افزایش کیفیت انجام تکالیف و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان را فراهم سازد. ازاین رو، پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی با طراحی محیط های یادگیری انگیزه بخش و دانش آموزمحور، به تقویت خودکارآمدی، اعتماد به نفس و رفتارهای خلاقانه دانش آموزان دوره ابتدایی توجه ویژه ای داشته باشند‎.‎

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، اعتماد به نفس ، رفتارهای خلاقانه ، تکالیف درسی ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، خلاقیت